Οι γυναίκες και η φιλοσοφία
Λέγεται καὶ αὐτό, ὅτι ὁ Πλάτων, ὁ Ὅμηρος ἢ ὁ Αἰσχύλος, θὰ μποροῦσαν νὰ προέρχονται ἀπὸ τὸ ‘ἀδύνατο’ φῦλο, ἂν ἡ κοινωνία δὲν ἐπεφύλασσε γιὰ τὶς γυναῖκες διαφορετικὴ μεταχείριση, προσανατολισμένη στὴν ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν καὶ τὴν ἐπιμέλεια τῆς οἰκειακῆς καθημερινότητας. Ἡ ἀντίρρηση πὼς ἡ σημερινὴ ἐποχὴ τῆς ἀπελευθέρωσης καὶ ἰσοτιμίας τῶν γυναικῶν, στὸν δυτικὸ τουλάχιστον κόσμο, δὲν ὁδήγησε στὴν ὕπαρξη θηλυκοῦ Χάιντεγγερ ἢ Βίτγκενστάιν, δὲν φαίνεται νὰ πτοεῖ τὴν ἀντίληψη ποὺ ἐπικαλεῖται τὴν φροντίδα τῶν παιδιῶν γιὰ νὰ ἐξηγήσει τὴν συγκριτικὴ μειονεξία, ἀκόμη σήμερα, τῶν γυναικῶν στὴν φιλοσοφία... .....
Ἑνότητα: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 01-12-2010 |Η απορία των Σαδδουκαίων
Καλὸς χριστιανὸς εἶναι αὐτὸς ποὺ πηγαίνει στὴν Λειτουργία κάθε Κυριακή, νηστεύει σύμφωνα μὲ τὰ ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, μεταλαμβάνει ἔχοντας προηγουμένως ἐξομολογηθεῖ, κλπ... .....
Ἑνότητα: ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ | 22-11-2010 |Ο Έλλοπος στο κατώφλι της εφηβείας
Ὅσοι γνωρίζουν τὸν Ἔλλοπο ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς του, θὰ θυμοῦνται ὅτι δὲν θεμελιώθηκε σὲ προγραμματικὲς θέσεις, ὅπως θὰ μποροῦσε σήμερα ἀπὸ τὰ περιεχόμενά του νὰ εἰκάσει κανείς, σὰν μιὰ προσπάθεια νὰ ὑποστηριχθεῖ ἡ παιδεία, κλπ., – ἱδρύθηκε σὲ λογιστικὰ ἀδιευκρίνηστο βίωμα συγκίνησης ἀπὸ ἕνα πρόσωπο, ἔστω λογοτεχνικό, καὶ τὸ βίωμα αὐτὸ τροφοδότησε τὴν ἐν συνεχείᾳ ἐπέκτασή του ὁδηγῶντας στὴν σημερινὴ μορφή... .....
Ἑνότητα: ΠΑΙΔΕΙΑ | 21-11-2010 |Μια σημείωση για τον αυτοδικαιούμενο άνθρωπο
Στὸ προηγούμενο σημείωμα εἴδαμε τὴν ἀντίθεση τῆς ὀρθόδοξης πνευματικότητας στὴν νομικιστικὴ πρόσληψη τῆς ἁμαρτίας. Ἀξίζει, ὅμως, νὰ σταθοῦμε λίγο περισσότερο στὸν ἴδιο τὸν νομικισμό, ἐφόσον ἐπηρεάζει ἀκόμη καὶ Ὀρθόδοξους, συχνὰ ὁδηγῶντας σὲ βαθειὰ ψυχικὰ τραύματα... .....
Ἑνότητα: ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ | 17-11-2010 |Η χειρότερη αμαρτία, και η Εξομολόγηση
Ἡ νομικιστικὴ σκέψη προσδιορίζει τὴν ἁμαρτία ὡς προσβολὴ τῆς θείας δικαιοσύνης ἐπιφέρουσα ὀργὴ τοῦ Θεοῦ καὶ ἀντίστοιχες τιμωρίες. Τίποτα πιὸ ξένο ἀπὸ αὐτὰ γιὰ τὴν ὀρθόδοξη ἀντίληψη τῆς ἁμαρτίας καθαρὰ ὡς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τὴν οἰκειότητα μὲ τὸν Θεό, ὁπότε καμμιά μεγαλύτερη τιμωρία δὲν ὑπάρχει οὔτε νοεῖται. Στὴν ὀρθοδοξία ἁμαρτία καὶ ‘τιμωρία’ ταυτίζονται, ὥστε ὁ ἄνθρωπος δὲν μετανοιώνει μέσα ἀπὸ ἐνοχές, ἀλλὰ ἐπιστρέφοντας στὴν σχέση του καὶ οἰκειότητα μὲ τὸν Θεό... .....
Ἑνότητα: ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ | 17-11-2010 |
