Ο Ρίλκε για την σημασία των Χριστουγέννων
Τίποτα λιγώτερο ἀπὸ χαρὰ δὲν μπορῶ νὰ ἔχω, ὅταν ὁ νέος χρόνος ἐπιστρέφει στὰ ἴχνη τοῦ παλαιοῦ, συζητῶντας μὲ τὸν Ρίλκε ἀνάμεσα σὲ μουσικὲς τῆς παιδικῆς χορωδίας τῆς Βιέννης!.. .....
Ἑνότητα: ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ, ΙΣΛΑΜ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 01-01-2012 |Ο Συμεών και ο Πορφύριος για την Θεία Κοινωνία
Διάβασα πὼς ὁ γέροντας Πορφύριος ἀποροῦσε μὲ ὅσους πηγαίνουν στὴν Θεία Λειτουργία καὶ οὔτε κοινωνοῦν, οὔτε προσέχουν, “Εάν σε καλέσει ό βασιλιάς ή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και φωνάξει το όνομά σου να πάρεις το δώρο του, μπορείς να του γυρίσεις την πλάτη καί να του πεις ‘δεν το θέλω’; Γιατί στο Χριστό που για την πολλή Του αγάπη θυσιάζεται αυτή τη στιγμή για σένα, εσύ δεν προσέρχεσαι, αλλά γυρνάς την πλάτη και ψιλοκουβεντιάζεις; Και τί δώρο προσφέρει! Τον Εαυτό Του.”.. .....
Ἑνότητα: ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ | 28-04-2011 |Η χειρότερη αμαρτία, και η Εξομολόγηση
Ἡ νομικιστικὴ σκέψη προσδιορίζει τὴν ἁμαρτία ὡς προσβολὴ τῆς θείας δικαιοσύνης ἐπιφέρουσα ὀργὴ τοῦ Θεοῦ καὶ ἀντίστοιχες τιμωρίες. Τίποτα πιὸ ξένο ἀπὸ αὐτὰ γιὰ τὴν ὀρθόδοξη ἀντίληψη τῆς ἁμαρτίας καθαρὰ ὡς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τὴν οἰκειότητα μὲ τὸν Θεό, ὁπότε καμμιά μεγαλύτερη τιμωρία δὲν ὑπάρχει οὔτε νοεῖται. Στὴν ὀρθοδοξία ἁμαρτία καὶ ‘τιμωρία’ ταυτίζονται, ὥστε ὁ ἄνθρωπος δὲν μετανοιώνει μέσα ἀπὸ ἐνοχές, ἀλλὰ ἐπιστρέφοντας στὴν σχέση του καὶ οἰκειότητα μὲ τὸν Θεό... .....
Ἑνότητα: ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ | 17-11-2010 |Έχει κάποιο νόημα η νηστεία;
Στὸ Εὐαγγέλιο ἡ νηστεία δὲν ἀναφέρεται συχνά. Στὴν νηστεία ποὺ προηγεῖται τῶν πειρασμῶν τοῦ Χριστοῦ στὴν ἔρημο, ὅταν ἐπικρίνονται ὅσοι νηστεύουν ἐπιδεικτικά, καὶ ὅταν ὁ Χριστὸς ἐξηγεῖ γιὰ ποιὸ λόγο οἱ μαθητές Του δὲν νηστεύουν καθόλου, ἔχουμε λίγες ἀλλὰ κρίσιμες ἀναφορὲς σὲ ἕνα θέμα ποὺ θὰ ἐμφανισθεῖ μὲ μεγαλύτερη ἔνταση σὲ μεταγενέστερες περιόδους τῆς Ἐκκλησίας... .....
Ἑνότητα: ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ, ΠΑΙΔΕΙΑ | 09-11-2010 |Αναζητώντας την Σημασία – Ένα σημείωμα για τον Καστοριάδη
“Πάνω σὲ ποιά βάση, διαφορετικὴ ἀπὸ μιὰ προσωπικὴ πίστη (‘πεποίθηση’!), ἢ μιὰ κοσμο‑ἱστορικὰ ἐπαρχιακὴ προκατάληψη, θὰ κρίνουμε ὅτι ὁ Θεὸς τοῦ Πασκὰλ ἢ τοῦ Κίρκεγκωρ εἶναι σεβαστός, καὶ ὅτι ὁ Θεὸς τοῦ Χομεϊνὶ δὲν εἶναι;” Τὸ ἐρώτημα θέτει ὁ Καστοριάδης (βλ. τὸ ἔργο του, Ὁ θρυμματισμένος κόσμος, μτφρ. Ζ. Σαρίκας, Κ. Σπαντιδάκης, Ἀθήνα 1992, σ. 73). Ἐρώτημα ρητορικό, στηριζόμενο στὴν (εἰκαζόμενη) προφάνεια τῆς ἀπόφανσης ὅτι δὲν ὑπάρχει βάση γιὰ τέτοια κρίση. Εἶναι ὅμως πράγματι προφανὴς καὶ βέβαιη ἡ ἰσχὺς τῆς ἀρνήσεως;.. .....
Ἑνότητα: ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ, ΙΣΛΑΜ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 11-08-2010 |
