Χριστιανική φιλοσοφία
Ἡ ἀντίδραση ὅσων ἀντιδροῦν στὴν ἔκφραση “χριστιανικὴ φιλοσοφία”, συμβαίνει, ὅπως εἴπαμε, ἐπειδὴ πιστεύουν πὼς ἀντιφάσκει μέσα στὴν ἴδια ἐνέργεια, τὴν ἐνέργεια τοῦ φιλοσοφεῖν, ἡ κατοχὴ μαζὶ καὶ ἡ ζήτηση τῆς Ἀλήθειας. Πῶς ζητοῦμε αὐτὸ ποὺ ἤδη γνωρίζουμε, καὶ πῶς γνωρίζουμε, ἐφόσον ζητοῦμε; Εἴδαμε ἐπίσης ὅτι ὁ Ζιλσὸν προσπαθεῖ νὰ δικαιολογήσει τὴν ἔκφραση “χριστιανικὴ φιλοσοφία”, ὡς παράδοση συγκεκριμένων ἀληθειῶν τῆς πίστης στὸν ἀποδεικτικὸ λογισμό, ὁ ὁποῖος καλεῖται νὰ τὶς ἐλέγξει καὶ νὰ τὶς ἀποδείξει. Μιὰ τέτοια ἐξήγηση ταιριάζει μὲ τὸν δυτικὸ σχολαστικισμὸ καὶ τὴν ἐν γένει παρεξήγηση τοῦ χριστιανισμοῦ ὡς δόγματος, παρεξήγηση ἡ ὁποία συμβαίνει κυρίως στὴν Δύση ἀλλὰ δὲν ἀπουσιάζει οὔτε ἀπὸ τὴν Ἀνατολή, ἰδίως στὴν μοντέρνα ἐποχή... .....
Ἑνότητα: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 01-12-2008 |Η φιλοσοφία ανήκει στην θεολογία
Παρακολουθῶντας ἐκείνους χάρη στοὺς ὁποίους ἔχουμε τὴν ἀρχὴ (θεμέλιο καὶ οὐσία, ὄχι ἁπλῶς “ἔναρξη”) τῆς φιλοσοφίας καὶ τὸν ἴδιο τὸν ὅρο “φιλοσοφία”, εἴτε Πλάτωνας εἶναι εἴτε Πυθαγόρας εἴτε καὶ ὁ Ἀριστοτέλης, ἀμέσως καταλαβαίνουμε ὅτι ἡ θεολογία δὲν εἶναι κάτι ἄλλο ἀπὸ τὴν φιλοσοφία, ἀλλὰ τελείωση τῆς φιλοσοφίας καὶ πηγὴ τελειότητας γιὰ κάθε μέρος της. Δὲν μποροῦμε ἑπομένως νὰ διαχωρίσουμε τὴν φιλοσοφία ἀπὸ τὴν θεολογία, παρὰ μόνο νὰ σκεφτοῦμε πότε ἡ φιλοσοφία εἶναι σοβαρὴ καὶ σημαντική, δὲν ἔχει καταντήσει ἕνα ἰδεολόγημα, δὲν βλακεύει, κλπ... .....
Ἑνότητα: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 29-11-2008 |Φιλοσοφία και απόδειξη
Εἶναι ἡ φιλοσοφία μιὰ ἐπιστήμη, ἡ ὁποία ζητεῖ νὰ ἀποδεικνύει τὰ (ἔστω) ἀποδείξιμα, ὅπως ὁ Ζιλσὸν ἰσχυρίζεται; Στὴν περίπτωση αὐτή, τὴν ὁποία ὁ δυτικὸς κόσμος ἐπινόησε, ἡ φιλοσοφία δὲν διαφέρει οὐσιωδῶς ἀπὸ τὴν φυσικὴ ἢ τὴν χημεία, ὥστε ἀποκλήθηκε μὲ τὸ ὄνομα τῆς Ἀγάπης γιὰ τὴν Σοφία κάθε γνωσιακὴ ἐπιχείρηση ὁποιαδήποτε, καὶ ἀπονέμεται ὁ (ἀποκρουστικός, ἀκόμη καὶ ἂν ἐπρόκειτο νὰ τιμήσουμε τὸν ἴδιο τὸν Πλάτωνα) τίτλος τοῦ Διδάκτορος τῆς Φιλοσοφίας στοὺς πάντες, ἀπὸ γιατροὺς ἕως πολιτικοὺς μηχανικούς!.. .....
Ἑνότητα: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 27-11-2008 |Ταιριάζει το σεξ στον έρωτα;
Ὁ Πλάτων εἰδοποιεῖ γιὰ τὴν ἐρωτικὴ ἕλξη ὅτι ὅσο πιὸ γνήσια μεγαλώνει, τόσο λιγώτερο ἀποβλέπει στὸ ὁποιοδήποτε φῦλο εἴτε ἡλικία, συγκεντρωμένη ὅπως εἶναι στὴν ἑνιαία θεία προέλευση καὶ φύση τοῦ ἀνθρώπου. Ἑπομένως κάθε ὑποχώρηση στὴν φυλικὴ (sexual) ἕλξη, φιλομόφυλη ἢ φιλετερόφυλη, ὅποτε ὑπάρχει καὶ ὅσο διαρκεῖ, σημαίνει ἀμέσως ἐρωτικὴ καχεξία, στροφὴ τῆς προσοχῆς στὸ ἀπρόσωπο καὶ ἀσήμαντο, ἡ ὁποία ὁδηγεῖται ἀπὸ κορεσμὸ σὲ κορεσμό, ὥστε χρειάζεται ἀλλαγὴ συντρόφων, κλπ. Τὴν στροφὴ αὐτὴ στὸ ἀπρόσωπο ὀνόμαζε ὁ Παῦλος ἀσχημοσύνη... .....
Ἑνότητα: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 23-11-2008 |Το Βυζάντιο ως Πλατωνικό παράδειγμα
Εἴχαμε δεῖ τὸν ὁρισμὸ τοῦ Ὀστρογκόρσκυ γιὰ τὴν βυζαντινὴ οὐσία, ὅτι “ἡ ρωμαϊκὴ πολιτικὴ θεωρία, ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς καὶ ἡ χριστιανικὴ πίστη ἀποτελοῦν τὰ κύρια στοιχεῖα ποὺ καθώρισαν τὴν ἐξέλιξη τοῦ Βυζαντίου”, ὅπου σημαντικὴ δὲν εἶναι μόνο ἡ ἀκριβὴς ἀναγνώριση διαφόρων στοιχείων, ἀλλὰ κυρίως ἡ ἔστω ὑπόρρητη διαπίστωση ὅτι στὰ θεμέλια τῆς Χριστιανικῆς ἢ Νέας Ρώμης δὲν ὑπάρχει ἐθνικιστικὴ μέριμνα, ἀλλὰ ἐπιδίωξη πολιτισμικῶν ἀγαθῶν τὰ ὁποῖα ἐθεωροῦντο ὡς (τουλάχιστον ἐν δυνάμει) ὑπερεθνικὰ / διεθνιστικά. Ἡ ἐπισήμανση αὐτὴ ἀφορᾶ σὲ ὅσους νομίζουν ὅτι τὸ Βυζάντιο ὑπῆρξε μιὰ “ἑλληνικὴ” ὑπόθεση, γιατὶ βέβαια ὁ διεθνισμὸς δὲν εἶναι κάτι ποὺ ἀπουσιάζει ἀπὸ τὴν παλαιὰ Ρώμη... .....
Ἑνότητα: ΙΣΤΟΡΙΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 12-11-2008 |
