Παράδοση και Δημιουργία – 3: Εικονογράφηση
Χρησιμοποιοῦμε στὴν Ὀρθοδοξία μορφὲς ἐπὶ αἰῶνες ἀπαράλλακτες, μὲ ὁρισμένες ἐξαιρέσεις, ὅπως ἡ ἀλλαγὴ πρὸς τὸ χειρότερο μὲ τὴν υἱοθέτηση δυτικῶν τρόπων ὣς κάποιο βαθμὸ στὴν εἰκονογράφηση, ἢ ὅπως ἡ ἀλλαγὴ ἐπίσης πρὸς τὸ χειρότερο, μὲ τὴν υἱοθέτηση δυτικῶν τρόπων στὴν θεολογικὴ παιδεία, κλπ. Πάντως στὴν εἰκονογράφηση, μετὰ τὴν (προερχόμενη ἀπὸ τὴν Ρωσία) ἀνάδειξη τῆς σημασίας τῆς Βυζαντινῆς τεχνοτροπίας, ἐμφανίζεται μιὰ ἀφύπνιση καὶ ἐγκατάλειψη τῶν γλυκερῶν καὶ ἱερατικὰ ἄσχετων τρόπων τῆς Δύσης. .. .....
Ἑνότητα: ΕΚΚΛΗΣΙΑ | 10-12-2008 |Παράδοση και Δημιουργία – 2: Ας σκεφτούμε την Ορθοδοξία
Ὁ μόνος τρόπος νὰ κατανοήσω τὴν πλάνη γιὰ τὴν ὁποία μιλούσαμε, ὅτι συμβαίνει ἀντοχὴ μαζὶ καὶ στειρότητα τῆς παράδοσής μας, εἶναι εἰκάζοντας πὼς ἀντὶ παραδόσεως οἱ διανοούμενοι αὐτοὶ ἐννοοῦν συγκεκριμένες πολιτισμικὲς μορφές, τὶς ὁποῖες βλέπουν ὅτι κρατᾶμε ἀπὸ τὸ παρελθόν (π.χ. χορεύουμε ἀκόμη σήμερα τοὺς ἑξῆς παλαιοὺς χορούς, ζωγραφίζουμε τὶς εἰκόνες μας μὲ βυζαντινοὺς τρόπους, κλπ), χωρὶς νὰ δημιουργοῦμε νέες μορφές – εἴτε τελείως νέες, εἴτε μετασχηματισμοὺς καὶ ἀναπλάσεις παλαιῶν. Ἀντιλαμβάνονται λοιπὸν πολιτισμικὴ ἀκινησία, τὴν ὁποία ἀναλύουν ὡς συνδυασμὸ ἀντοχῆς καὶ στειρότητας. .. .....
Ἑνότητα: ΙΣΤΟΡΙΑ | 09-12-2008 |Οικουμενικότητα του Βυζαντίου
Ὑποτίθεται πὼς τὸν 7ο αἰῶνα, μὲ τὴν ἀραβικὴ ἑδραίωση στὴν Ἀνατολὴ καὶ τὴν φραγκικὴ στὴν Δύση, “παρακμάζει τὸ οἰκουμενικὸν ἰδεῶδες τοῦ Ἑλληνισμοῦ”. Δὲν θὰ συμφωνοῦσα μὲ τὸν ἰσχυρισμὸ αὐτὸ τοῦ Ζακυθηνοῦ. Πρῶτα πρῶτα δὲν ὑπάρχει οἰκουμενικὸ ἰδεῶδες “τοῦ Ἑλληνισμοῦ”. Ὁ ἀναγνωριζόμενος (τουλάχιστον στὴν αὐτοσυνειδησία του) ὡς Ἑλληνισμὸς ὑφίσταται τὴν ἐποχὴ αὐτὴ μόνο ἐν εἴδει περιθωριακῆς καὶ βλακώδους ἀπόπειρας συντηρήσεως τοῦ παγανισμοῦ... .....
Ἑνότητα: ΙΣΤΟΡΙΑ | 08-12-2008 |Η είσοδος των Γερμανών στην ιστορία, κι εμείς
Στὰ τέλη τοῦ 4ου αἰῶνος οἱ μετακινήσεις τῶν Οὕννων προκάλεσαν τὴν εἴσοδο τῶν Γερμανικῶν φύλων στὶς περιοχὲς τῆς Αὐτοκρατορίας, γεγονὸς τὸ ὁποῖο, καθὼς γνωρίζουμε, ἄλλαξε τὸν ροῦ τῆς εὐρωπαϊκῆς ἱστορίας, ὁδηγῶντας στὴν ἅλωση τοῦ δυτικοῦ τμήματος τῆς Αὐτοκρατορίας καὶ τὴν αὔξουσα ἀντίθεση ἀνάμεσα στὴν φραγκολατινικὴ καὶ τὴν ἑλληνορωμαϊκὴ πλευρὰ τῆς Εὐρώπης, μὲ ἀποκορύφωμα τὴν ἐπίθεση στὴν ΚΠολη, τὴν ἀπώλεια τοῦ ἀνατολικοῦ τμήματος πρὸς ὄφελος τῶν Ὀθωμανῶν καὶ τὴν ἀκόμη μεγαλύτερη ἀποκοπὴ τῆς Δύσης ἀπὸ τὸν ἀνατολικὸ ὀρθόδοξο πολιτισμό... .....
Ἑνότητα: ΙΣΤΟΡΙΑ | 15-11-2008 |
