Η ψυχή προέρχεται από το σώμα;
Ἡ ἐποχή μας (ὅπου περικλείω ἀρκετοὺς αἰῶνες) ἔφθασε νὰ ἰσχυρίζεται, ὅτι ἐκεῖνο ποὺ παραδοσιακὰ ἔχει ἀποκληθεῖ ‘ψυχή’, δὲν προβαίνει παρὰ ὡς ἐπιφαινόμενο βιολογικῶν διαδικασιῶν, ὥστε καὶ προορίζεται στὸν ἀφανισμό του μὲ τὸν θάνατο τοῦ ὀργανισμοῦ... .....
Ἑνότητα: ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 12-01-2010 |
| Ἄφησε Σχόλιο
Οι μοναχοί και ο πόνος
Δὲν γνωρίζω τί ἀκριβῶς συμβαίνει σήμερα μὲ τὴν ἀσφάλιση τῶν μοναχῶν γιὰ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψη (νομίζω θεσμοθετήθηκε ἐπὶ Χριστόδουλου), ἀλλὰ φαίνεται πὼς ἀρκετοὶ μοναχοὶ ἀκολουθοῦν πιὸ παραδοσιακὴ λογική, ἡ ὁποία στὸν πόνο ἀναγνωρίζει ἕνα ἰδιαίτερο νόημα: «Ασθένεια, Θεού επίσκεψη» λένε ἀποφθεγματικά, καὶ εἶναι ἀληθινό. Ὄχι γιατὶ ὁ Θεὸς δὲν εἶναι διαρκῶς μαζί μας, ἢ γιατὶ δὲν ἔχει πλῆθος τρόπων ἐπισκέψεως, ἀλλὰ γιατὶ στὸν πόνο ὑπάρχει ἀμεσότητα ἀντίστοιχη τῆς πρόσωπο-πρὸς-πρόσωπο Φανερώσεώς Του, ἡ ὁποία συμβαίνει σπανιώτερα καὶ σὲ πιὸ λίγους... .....
Ἑνότητα: ΕΚΚΛΗΣΙΑ | 16-09-2009 | | Ἄφησε Σχόλιο
Αν ζούσαμε πράγματι
Ἂν καὶ διαθέτουμε πολλὲς μαρτυρίες ἁγίων γιὰ τὰ μετὰ τὸν θάνατο, δὲν εἶναι ἀρκετὲς γιὰ νὰ σχηματίσουμε ἀκριβῆ εἰκόνα. Εἶναι ὅμως ἀρκετὲς γιὰ νὰ γνωρίζουμε ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς ὁρισμένων διανοούμενων, ὅπως τοῦ Ζηζιούλα, ὅτι μετὰ θάνατον ὑπάρχουμε μόνο «στὴν σκέψη τοῦ Θεοῦ», καθόλου δὲν στέκει... .....
Ἑνότητα: ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 08-04-2009 | | Ἄφησε Σχόλιο
Ο Σικελιανός στην ουσία της ελευθερίας
Ποιός δὲν σκέφτεται τὸν Ἀλέξανδρο καὶ τὸν Ἀχιλλέα μαζὶ μὲ τὸν Διγενῆ τοῦ Σικελιανοῦ, δηλαδὴ τὸ προτοῦ φανοῦμε οἱ ‘πολιτισμένοι’ ἐμεῖς, οἱ πάνω-ἀπὸ-ὅλα φιλειρηνιστές, τὸ πρὶν ἀπὸ τὸν αἱμοσταγῆ μαζὶ καὶ πλαδαρὸ θρασύδειλο ‘πολιτισμό’ μας νόημα, αὐτὸ ποὺ εἶχε συνεχῶς στὸν Ἑλληνισμὸ ὁ πόλεμος, ὅταν σπαθὶ σημαίνει ἀντίσταση στὸν θάνατο μὲ θάνατο, - ζωή, λάμψη, ἄνθιση, ἐλευθερία, ἀνάσταση….. .....
Ἑνότητα: ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | 21-03-2009 | | Ἄφησε Σχόλιο
Τέτοια ύψη ονειρευτήκαμε;
Ἀλλοῦ ἔχω ἀναφερθεῖ στὴν περίφημη παρομοίωση τοῦ σώματος μὲ τάφο τῆς ψυχῆς, καὶ ἀκόμη στὴν ἀρχαιοελληνικὴ καὶ βυζαντινὴ ‘ἐξω-κοσμιότητα’. Γιὰ τὴν ἑλληνικὴ παράδοση, ὣς τὴν μεταπελευθερωτικὴ (ἀλλὰ καὶ ἔτι διαρκούσης τῆς τουρκοκρατίας) ἐποχὴ τοῦ δουλικοῦ ἐκδυτικισμοῦ μας, ὁ κόσμος αὐτὸς καὶ ἡ ὑλικότητα στὸν κόσμο αὐτό, τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος περιλαμβανομένου, περιέχουν (χωρὶς νὰ ταυτίζονται μαζί της) μιὰ διάσταση φθορᾶς καὶ θανάτου, ὥστε ἡ ἀξία τους τείνει νὰ χρωματίζεται μᾶλλον ἀρνητικά, τὸ ὁποῖο προφανῶς δὲν βολεύει ὅταν κανεὶς ἐπιδιώκει ὑπερένταση στὴν ἐνασχόληση μὲ τὰ κοσμικὰ πράγματα... .....
Ἑνότητα: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 03-01-2009 | | Ἄφησε Σχόλιο
Loading ...
