Ακόμη κι αν γνωρίζαμε…
Ἡ ἐπιστήμη ἔχει ἀποφανθεῖ ὅτι τὸ νερὸ ἀποτελεῖται ἀπὸ ὑδρογόνο καὶ ὀξυγόνο στὶς ἑξῆς ἀναλογίες. Ὁ Γιανναρᾶς ἰσχυρίζεται γιὰ τὸν φιλόσοφο ὅτι ἀναζητάει τὴν γνώση αὐτή, τὴν ὁποία ὕστερα θὰ προχωρήσει παραπέρα ἀνακαλύπτοντας τὴν αἰτία καὶ τὸν σκοπὸ τῆς ὑπάρξεως τοῦ νεροῦ. Ὅμως ποιὰ εἶναι ἡ συγγένεια, ἡ ἐσωτερικὴ σχέση, ἀνάμεσα στὰ δύο; Γιατί ὁ φιλόσοφος ἐνισχύει τὴν σκέψη του ὡς φιλοσοφικὴ σκέψη, ἂν ρωτήσει γιὰ τὸ νόημα τοῦ ὀξυγονούχου ὑδρογόνου, ἀντὶ νὰ ρωτήσει γιὰ τὸ νόημα τοῦ νεροῦ; Σὲ τί θὰ τὸν ζημίωνε ἡ ἄγνοια τῆς προκειμένης ἐξισώσεως; Σὲ τί διευκρινίζει τὸ νόημα τῆς ὑπάρξεως τοῦ νεροῦ ἡ προηγούμενη ἀναγωγή του σὲ δύο ἄλλες οὐσίες, ἡ ταύτιση τοῦ νεροῦ μὲ κάτι ἄλλο, τὸ ὁποῖο μὲ τὴν σειρά του χρειάζεται τώρα ἐξήγηση (τί εἶναι τὸ ὀξυγόνο καὶ τί τὸ ὑδρογόνο). Πόσες τέτοιες ἀναγωγὲς/ταυτίσεις χρειάζεται νὰ κάνουμε μέχρι νὰ καταλάβουμε ὅτι καθόλου δὲν ἀποτελεῖ διευκρίνηση καὶ ἐξήγηση ἡ ἁπλὴ ἀναπαραγωγὴ μὲ ἄλλους ὅρους τοῦ ἴδιου ἀκριβῶς ἐρωτήματος;.. .....
Ἑνότητα: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 16-03-2009 |Ταυτίζεται η φιλοσοφία με την επιστήμη!;
Μὲ ἔκπληξη ἄκουσα τὸν Γιανναρᾶ νὰ ἰσχυρίζεται, πὼς ἡ φιλοσοφία ταυτίζεται μὲ τὴν ἐπιστήμη («δὲν εἶναι ἄλλο πρᾶγμα»), ἐκτὸς μόνο ἀπὸ ἕνα σημεῖο, ὅτι ἡ φιλοσοφία ἐξετάζει ἐπίσης ἐρωτήματα αἰτίας καὶ σκοποῦ. Δηλαδή, ἐπιστήμη καὶ φιλοσοφία ταυτίζονται ἐφόσον περιγράφουν ὅτι τὰ ὄντα ὑπάρχουν ἔτσι καὶ ὄχι ἀλλοιῶς, – ὅμως γιατί ὑπάρχουν (ἐνῶ θὰ μποροῦσαν νὰ μήν ὑπῆρχαν), εἶναι ἐρώτημα τὸ ὁποῖο ἀφορᾶ μόνο στὴν φιλοσοφία... .....
Ἑνότητα: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 16-03-2009 |Ανιχνεύσεις με τον Χρήστο Γιανναρά
Ἂν δὲν ὑπῆρχαν τὰ κρατικὰ κανάλια, ἂν εἴμασταν ὑποχρεωμένοι νὰ σχηματίζουμε εἰκόνα μόνο ἀπὸ τὰ ἰδιωτικά (δηλαδὴ ἀπὸ τὴν δική μας πλειοψηφία), θὰ νομίζαμε ὅτι στὴν χώρα αὐτὴ δὲν ὑπάρχουν πνευματικοὶ ἄνθρωποι παρὰ μόνο βαθειὰ βλακεία – τηλεπαιχνίδια, κουτσομπολιό, ρουβάδες καὶ σκυλάδες... .....
Ἑνότητα: ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ | 14-03-2009 |Τα Μυστήρια της Εκκλησίας
Διαβάζω στὸ ἀξιόλογο βιβλίο τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ, Ἐνάντια στὴ θρησκεία καὶ μερικὰ ἀπαράδεκτα, ὅπως τὰ σχετικὰ μὲ τὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας.Ἐνοχλεῖ βέβαια καὶ ὁ ἴδιος ὁ τίτλος τοῦ βιβλίου, ὡς ἐὰν ἡ θρησκεία δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι παρὰ μόνο μιὰ τυποκρατία, ὅμως ὅσα λέγονται περὶ Μυστηρίων δὲν προέρχονται τόσο ἀπὸ κακὴ σκέψη, ἡ ὁποία εὔκολα διορθώνεται, ὅσο ἀπὸ ἀκοινωνησία, ἀποδεικνύουν ὅτι ὁ συγγραφέας τους ποτὲ δὲν ἔλαβε Δύναμη σὲ Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας, ὅπου ἀσφαλῶς ἔχει παραστεῖ πολλὲς φορές... .....
Ἑνότητα: ΕΚΚΛΗΣΙΑ | 07-11-2008 |Μείζονα τούτων ποιήσει
Ἱστορίες “θαυματοποιῶν” ἀνθρώπων ἢ “θεῶν” ποὺ ἐνανθρωπίζονται καὶ παρεμβαίνουν στὰ ἀνθρώπινα, εἶναι πολὺ συχνὲς σὲ πολλὲς θρησκευτικὲς παραδόσεις. Τὸ διαφορετικὸ στὴν ἐκκλησιαστικὴ μαρτυρία εἶναι ὁ ἀποκλεισμὸς ἐκδοχῆς ἢ χρήσης τῶν σημείων τοῦ Χριστοῦ ὡς “θαυμάτων”: Ἀποκλείεται δηλαδὴ νὰ ἐκληφθοῦν καὶ νὰ λειτουργήσουν τὰ σημεῖα σὰν πειστήρια γιὰ νὰ καταστεῖ ἀναντίρρητη (ὑποχρεωτική, ἀνελεύθερη) ἡ ὑποταγὴ στὸ “κύρος” τοῦ Χριστοῦ, τῶν μαθητῶν του, τῆς διδασκαλίας του (Πρβλ. Ματθ. 4.1-11)... .....
Ἑνότητα: ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ | 07-11-2008 |
