Ομοιωθήσεται η βασιλεία των ουρανών δέκα παρθένοις
Στὸ 25ο κεφάλαιο τοῦ Ματθαίου ὑπάρχει παρομοίωση τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν μὲ δέκα παρθένους, οἱ ὁποῖες πῆραν τὶς λαμπάδες τους καὶ βγῆκαν νὰ συναντήσουν τὸν Νυμφίο. Διαβάζω σὲ ἑρμηνεῖες, ἀκόμη καὶ τῆς βυζαντινῆς περιόδου, νὰ λέγεται πὼς ἡ παραβολὴ σημαίνει τὰ ἑξῆς, ὡς ἐὰν ὁ Εὐαγγελιστὴς καὶ μᾶλλον ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς ματαίως ἢ καὶ κακῶς δὲν εἶπε κατ’ εὐθείαν ὅσα οἱ ἑρμηνευτὲς συνάγουν. Ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς ἀνάγνωσης εἶναι τελείως παραπλανητικός, καὶ δυστυχῶς τὸν ἀκολουθοῦν ἀκόμη καὶ οἱ μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἐπιμένει δὲ μέχρι σήμερα... .....
Ἑνότητα: ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 04-02-2012 |Ο Ρίλκε για την σημασία των Χριστουγέννων
Τίποτα λιγώτερο ἀπὸ χαρὰ δὲν μπορῶ νὰ ἔχω, ὅταν ὁ νέος χρόνος ἐπιστρέφει στὰ ἴχνη τοῦ παλαιοῦ, συζητῶντας μὲ τὸν Ρίλκε ἀνάμεσα σὲ μουσικὲς τῆς παιδικῆς χορωδίας τῆς Βιέννης!.. .....
Ἑνότητα: ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ, ΙΣΛΑΜ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 01-01-2012 |Γιατί θα χάναμε τον Ρίλκε;
“Εἶναι παράξενη ἡ ὕπαρξη ἑνὸς προφήτη ποὺ ψάχνει γιὰ τὸν Θεὸ στὸν αἰώνα αὐτὸν τῆς ἀπιστίας”, γράφει ὁ Οἰκονομίδης προλογίζοντας τὴν ἔξοχη μετάφρασή του στὸ Βιβλίο τῶν Ὡρῶν, μίας ἀπὸ τὶς σημαντικώτερες συλλογὲς ποιημάτων τοῦ Ρίλκε. Ἂν μπορεῖ νὰ ὀνομαστεῖ προφήτης, ὁ Ρίλκε εἶναι προφήτης σκοτεινοῦ Θεοῦ, προσφερόμενου στὴν ἐγγύτητα ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸ δέος, ὅταν κανεὶς πλησιάζοντας ἀντιλαμβάνεται ὁλοένα ὑπερβολικὴ τὴν ἀπόσταση... .....
Ἑνότητα: ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ | 29-12-2011 |Ένα επικίνδυνο κείμενο: ο εθνικός μας ύμνος στην ελευθερία
Πολλὰ καὶ παλαιὰ τὰ δεινά, ὅπως διαπιστώνουμε ἀπὸ καιρό, μὲ τὴν οἰκονομικὴ κρίση νὰ ἐπικάθηται ὡς ἰσχνὸ κερασάκι ἐπὶ ἰδιαιτέρως ὀγκώδους τούρτας. Ὅπως δὲν κουράζομαι νὰ ἐπαναλαμβάνω, τὸ ἴδιο τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ περισσότεροι Ἕλληνες μιλοῦν τώρα γιὰ κρίση, ἔχοντας αἴφνης ἀνησυχία, φόβο καὶ ἀγωνία, μόλις λίγα χρόνια πρὶν ζῶντας σὲ ἀμέριμνη εὐφορία, ἀποδεικνύει πόσο βαθειὰ νοσεῖ ὁ ἴδιος ὁ λαός, ἡ μεγάλη πλειοψηφία... .....
Ἑνότητα: ΙΣΤΟΡΙΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ | 21-12-2011 |Ένα ποίημα για τον Ιούδα
Ὁ Σπεράντσας δὲν ἀνήκει στοὺς πιὸ σημαντικοὺς ποιητές μας, ἀλλὰ ὑπῆρξε εὐαίσθητος καὶ καλλιεργημένος ἄνθρωπος, κυρίως συγγραφέας τῆς λεγόμενης ‘παιδικῆς’ λογοτεχνίας, μὲ καλὸ καὶ πλούσιο ἔργο παρὰ τὰ καθήκοντά του ὡς γιατροῦ καὶ καθηγητῆ (βλ. περισσότερα στὸ δοκίμιο τῆς Μαρίας Δημάκη-Ζώρα), χωρὶς ἀμφιβολία πιὸ ψηλὰ ἀπὸ Ρίτσους καὶ λοιποὺς τάχα μεγάλους, ἀλλὰ καὶ μὲ ὁρισμένα ποιήματα ποὺ φθάνουν σὲ πραγματικὲς κορυφὲς καὶ θὰ τὰ ἔβαζε κανεὶς πλάι στὰ ἔργα τοῦ Καβάφη, τοῦ Σολωμοῦ ἢ τοῦ Παπατσώνη. Ἕνα τέτοιο ποίημα εἶναι ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος... .....
Ἑνότητα: ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | 27-08-2011 |
