Το Social Network της ακοινωνησίας
Είδα χθες το Social Network, θέμα της οποίας o Mark Zuckerberg (ελπίζω να το γράφω σωστά) ο οποίος ίδρυσε το Facebook και έγινε ο πιο νεαρός δισεκατομμυριούχος του πλανήτη... .....
Ἑνότητα: ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ | 29-03-2011 |Όλα τα Πρωϊνά του Κόσμου – Μια ταινία του Αλαίν Κορνώ
Τὸ ἔφερε ἡ συζήτηση καὶ εἶδα πάλι, περίπου εἴκοσι χρόνια μετά, Ὅλα τὰ Πρωϊνὰ τοῦ Κόσμου. Ὁ σκηνοθέτης τους ἀναχώρησε τὸν Αὔγουστο σὲ ἡλικία 67 ἐτῶν. Μαθητὴς τοῦ Κώστα Γαβρά, ὁ Ἀλαὶν Κορνὼ ἔδωσε τὸν καλύτερο ἑαυτό του στὰ Πρωϊνά, ὅπως μαθαίνω, ταινία ποὺ προκάλεσε μιὰ ἀνανέωση τοῦ ἐνδιαφέροντος γιὰ τὴν γαλλικὴ μουσικὴ Μπαρόκ... .....
Ἑνότητα: ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ | 06-11-2010 |Shutter Island, ένα δοκίμιο του Σκορσέζε για την ένταση του βιώματος
Ἀπὸ μιὰ πλευρά τὸ Shutter Island (Τὸ Νησὶ τῶν Καταραμένων, ὅπως κυκλοφόρησε στὰ ἑλληνικά), καταγράφει ἀπόπειρα αὐτογνωσίας καὶ τὴν ματαίωσή της στὴν φρίκη τῆς ἀνακάλυψης ὅτι τὸ κακὸ εἶναι ἀνυπολόγιστο καὶ δὲν βρίσκεται ἐκτός. Σκηνοθετικὰ ὁ Σκορσέζε πετυχαίνει συνοχή, ἀναλογίες καὶ ρυθμὸ μεγάλης δύναμης, ἰσχυρὴ συγκρότηση καὶ ἀνάδειξη τοῦ θέματος ὅπως συμβαίνει σὲ ταινίες ποὺ ἀναγνωρίζουμε ὡς ‘κλασικές’. .. .....
Ἑνότητα: ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ | 02-08-2010 |Περί ποιητικής αντιθέσεις Πλάτωνος και Αριστοτέλους
Ἄλλο ἕνα σημείωμα ποὺ προοριζόταν γιὰ ἐδῶ, ὅμως ἡ ἔκτασή του τὸ ὁδήγησε στὶς κεντρικὲς σελίδες τοῦ Ἔλλοπου. Προσπαθῶ νὰ καταλάβω ὅ,τι παρουσιάζεται ὡς παράδοξη καὶ πλήρης ἀντίθεση στὸν τρόπο ποὺ ὁ Πλάτων καὶ ὁ Ἀριστοτέλης ἀντιμετωπίζουν τὴν αἰσθητικὴ δημιουργία. Πέρα ἀπὸ τὸ αὐτονόητο ἐνδιαφέρον τῆς ἴδιας τῆς ἀρχικῆς ἀφορμῆς της, ἡ συζήτηση ἀπέκτησε τὴν κύρια σημασία της ὅπως ἄρχισε νὰ ἀνιχνεύει τὸ πέρασμα πρὸς τὴν Ὁδὸ ποὺ καταργεῖ τὴν μετριότητα... .....
Ἑνότητα: ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΜΟΥΣΙΚΗ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 16-03-2010 |Τί υπηρετεί η αφαίρεση της τρίτης διάστασης;
Ἔστω λοιπὸν ὅτι σημερινὸς σκηνοθέτης εἶχε τὴν τεχνικὴ νὰ προσδόσει καὶ τὴν τρίτη διάσταση στὸν Πολίτη Κέην. Ἂς φανταστοῦμε ἔτσι, τρισδιάστατη, τὴν ἐπιβλητικὴ εἰσαγωγὴ τῆς ταινίας μὲ τὶς εἰκόνες ἀπὸ τὸν Πύργο τοῦ Κέην, ἂς φανταστοῦμε τὶς σκηνὲς ἀπὸ τὰ παιδικά του χρόνια ἢ τὰ χρόνια τῆς δημοσιογραφίας, καὶ ὅλα τὰ ἄλλα, ὣς τὸ τέλος, μὲ τὴν καταγραφὴ τῆς περιουσίας του καὶ τὸ σφράγισμα τοῦ μυστικοῦ του μέσα στὶς φλόγες ποὺ ἀναδεικνύουν τραγικὸ κάθε ἀνθρώπινο βίο. Τί ζωὴ δὲν θὰ ἔπερναν ὅλα! Ἐκεῖ ποὺ ὑπῆρχε εἰκονογραφημένο πανί, αἴφνης ἐμφανίζεται τὸ βάθος ζωντανῆς πραγματικότητας, κι ἐρχόμαστε νὰ ἀποκτήσουμε δική μας θέση ἐκεῖ, ἀντὶ νὰ διαιρούμεθα ἐκ τῆς ἀποστάσεως. Μήπως παρόμοια δὲν εἶναι μιὰ κύρια ἀρετὴ τοῦ θεάτρου; Μολονότι δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς φέρει τόσο μέσα στὰ δρώμενα ὅσο ὁ τρισδιάστατος κινηματογράφος, τὸ θεατρικὸ δρώμενο δὲν παύει νὰ ἔχει τρεῖς διαστάσεις, πρόσωπα ἐπὶ σκηνῆς πραγματικά, ποὺ βλέποντάς τα νοιώθεις τὴν πνοὴ καὶ ἀλήθεια τους – εἶναι ὅλα τόσο πραγματικὰ καὶ μοναδικά, ὅσο οἱ θεατὲς ποὺ παρακολουθοῦν τὸ ἔργο μαζί σου... .....
Ἑνότητα: ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 26-12-2009 |
