Η κατάκτηση της ετερότητας
Ἂν ὁ πολιτικὸς ἀγνοεῖ τὴν διάκριση Λόγου καὶ Ratio, πῶς μπορεῖ νὰ καταλαβαίνει καὶ νὰ ὑπερασπίζεται τὴν «κατακτημένη ετερότητα» τοῦ ἑλληνισμοῦ; Πῶς τὸ ἔκανε τόσους αἰῶνες, ὅταν ἐπίσης ἀγνοοῦσε τέτοιες διακρίσεις; Ἀλλὰ θὰ εἶχε κανεὶς νὰ ρωτήσει μᾶλλον, πῶς διαμορφώθηκε ἡ «ἑτερότητα» τοῦ ἑλληνισμοῦ, ἡ ὁποία, προφανῶς, δὲν ὑπῆρξε ἀνέκαθεν «κατακτημένη». Ἔπειτα, ἀφοῦ σὲ τοῦτο ἀπαντήσει, ἂς δεῖ μήπως ἡ ἀπάντηση ποὺ ἔδωσε τὸν κάνει ἐπίσης νὰ σκεφτεῖ ὅτι ἡ «ἑτερότητά» μας δὲν εἶναι ποτὲ κατακτημένη, ἀλλὰ διαρκῶς κατακτᾶται, εἴτε μὲ ἀλλαγὲς καὶ νέες ἐπιλογές, εἴτε μὲ τὴν ἀνάκτηση τοῦ παλαιοῦ, ὅταν κανεὶς παίρνει τὸ ἴδιο σχεδὸν σὰν νὰ τὸ ἔβρισκε αὐτὸς μόνο γιὰ πρώτη φορά, δηλαδὴ ὅταν τὸ κατακτάει γιὰ τὸν ἑαυτό του, κι ἂς τὸ εἶχαν γενιὲς ὁλόκληρες στὸ παρελθόν... .....
Ἑνότητα: ΓΛΩΣΣΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ | 04-10-2009 |Πολιτικοί της περιφρόνησης
Χωρὶς συνέπειες ἐπὶ τῶν ἑπομένων, ὅπως ἀποδεικνύει ἡ κυρίαρχη ἀσυναρτησία τοῦ ‘ἄρθρου’, τίθενται ἀπὸ τὸν Γιανναρᾶ ὁρισμένες θεωρητικὲς προϋποθέσεις, καὶ αὐτές, ὅπως θὰ δοῦμε, ἀπερίσκεπτα – ὅτι ἡ Ἑλλάδα «είναι στάση ζωής και νόημα ζωής σαρκωμένα και τα δύο στη γλώσσα», ὅτι «ελευθερία είναι η κατακτημένη ετερότητα, η ανάγκη να είσαι ο εαυτός σου, να αυτοκαθορίζεσαι, όχι να σε διαφεντεύουν άλλοι», ὅτι «η γλώσσα σαρκώνει την ετερότητα, καθιστά τον αυτοκαθορισμό κοινή, κοινωνούμενη πράξη»... .....
Ἑνότητα: ΓΛΩΣΣΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ | 04-10-2009 |Μηδέν στο πηλήκιο του Γιανναρά
Ὁ Χρῆστος Γιανναρᾶς συνηθίζει νὰ ἀντιμετωπίζει τὶς ἐπιφυλλίδες του μὲ ἐπικίνδυνα μειωμένη αὐστηρότητα σκέψης – σὲ βαθμὸ ποὺ ζημιώνει τὴν ὅση ἀγωνία του γιὰ τὸν τόπο, δὲν τῆς ἐπιτρέπει νὰ δυναμώνει στέρεους λόγους. Αὐτὸ δὲν εἶναι προσωπικό του πρόβλημα μόνο, δημιουργεῖ καὶ σὲ μᾶς πρόβλημα, γιατὶ δὲν μᾶς περισσεύουν οἱ φωνὲς μιᾶς σημασίας καὶ γιατὶ δὲν εἶναι κάτι ἀδιάφορο ἡ ἐπιφυλλίδα, ἐφόσον μεταφέρει «τὸ Ρητὸ καὶ τὸ Ἄρρητο» στὴν ἐπικαιρότητα τῆς καθημερινῆς πράξης ὅλων. Θὰ ἤθελα νὰ διαβάσουμε πρόσφατη ἐπιφυλλίδα μὲ θέμα τὶς ἐκλογὲς καὶ τίτλο «Μηδὲν στὸ πηλήκιο», ὅπου φανερώνονται ὄχι μόνο προσωπικὲς τοῦ Γιανναρᾶ ἀδυναμίες, ἀλλὰ καὶ ἀδυναμίες καὶ παγίδες ἀπὸ τὶς ὁποῖες πάσχει ὄχι μικρὸ μέρος τῆς σημαντικῆς διανόησης τοῦ τόπου μας... .....
Ἑνότητα: ΓΛΩΣΣΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ | 04-10-2009 |Αναζητώντας την φύση της Ελληνικότητας
Μήπως νομίζουμε ὅτι ἀνίκανοι πολιτικοὶ ἢ ἐκπαιδευτικοὶ ἢ μέσα ἐνημέρωσης δημιουργοῦν προβλήματα, τὰ ὁποῖα μιὰ μεταρρύθμιση εἴτε ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία, θὰ μποροῦσε νὰ ἐξουδετερώσει καὶ ὑπερβεῖ; Ἔχουμε καταλάβει πόσο ἐχθρικὴ τοῦ πνεύματος εἶναι ἡ ἴδια ἡ φύση τῆς σημερινῆς Ἑλλάδας – πόσο ταιριαστὸ λοιπὸν καὶ ‘φυσικὸ’ νὰ ἔχουμε ἀπατεῶνες πολιτικούς, ἀνίκανους ἐκπαιδευτικοὺς καὶ χυδαῖα μέσα ἐνημέρωσης;.. .....
Ἑνότητα: ΓΛΩΣΣΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 20-09-2009 |Αχ, να μας χάριζαν τον Ρίλκε!
Ich finde dich in allen diesen Dingen, / denen ich gut und wie ein Bruder bin : Σὲ βρίσκω μὲς στὰ πράγματα ὅλα αὐτά, / ποὺ τοὺς εἶμαι καλὸς κι ὡς ἀδελφὸς ἄλλος (Μετάφραση τοῦ Δικταίου). Τὸ “ὅλα αὐτὰ” ἔρχεται σὰν ἀνώφελη οὐρίτσα. θἄπρεπε τὰ “πράγματα” νὰ βρίσκονται στὸ τέλος. Τὸ “ὡς ἀδελφὸς ἄλλος” προσθέτει καὶ ἀσάφεια στὴν φλυαρία καὶ τὴν γενικὴ ἀμετρία. Ὁ Οἰκονομίδης τὸ ἔχει ὡς ἑξῆς:.. .....
Ἑνότητα: ΓΛΩΣΣΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | 16-11-2008 |
