Ποίηση και κριτική σκέψη – ένα σημείωμα
Ὑπάρχει μιὰ γνώμη, πὼς οἱ ποιητὲς ἐπικαλύπτουν ἀσκόπως μὲ γλωσσικὰ τεχνάσματα ‘ἁπλὲς ἰδέες’, μάταια ταλαιπωρῶντας τὸν ἀναγνώστη, ἀντὶ νὰ ἀνακοινώνουν τὶς ἀπόψεις τους σὲ πεζὸ καθημερινὸ λόγο... .....
Ἑνότητα: ΓΛΩΣΣΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 02-11-2010 |Για την σημασία της οριακότητας
Ἐπισκέπτης τοῦ Νέου Ἑλληνισμοῦ ζητάει “μιὰ πρόταση γιὰ τὴν ἔννοια τοῦ ὁριακοῦ”. Ἀπαντῶ εἰκάζοντας ὅτι τὸ ἐρώτημα δὲν ἀφορᾶ στὴν μαθηματικὴ σημασία τοῦ ὁρίου, μολονότι καὶ αὐτὴ ὑπάγεται στὰ ἑπόμενα, ἀλλὰ χωρὶς ἀξιολογικοὺς χρωματισμούς... .....
Ἑνότητα: ΓΛΩΣΣΑ | 10-09-2010 |Μεταφράζοντας τον Καθαρό Χώρο του Ρίλκε
Στὸ σημείωμα γιὰ τὴν ἄλογη ‘ἐπίθεση’ τοῦ Καστοριάδη σὲ ὅσους ἀξιολογοῦν ἀρνητικὰ τὸ Ἰσλάμ, ἔγινε μιὰ ἀναφορὰ στὸν Ρίλκε ἐπίσης, στὴν φράση Wir haben nie, nicht einen einzigen Tag, den reinen Raum vor uns, in den die Blumen unendlich aufgehn, τὴν ὁποία μετέφρασα ὡς ἑξῆς: “Ἐμεῖς δὲν ἔχουμε, οὔτε μία μόνο ἡμέρα, τὸν καθαρὸ χῶρο μπροστά μας, ποὺ ἐντός του τὰ ἄνθη ἀτελεύτητα προβάλλουν”... .....
Ἑνότητα: ΓΛΩΣΣΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | 11-08-2010 |Αποδόσεις του Μοντέλου στα ελληνικά
Τὸ μοντέλο δὲν ἀποδίδεται στὰ ἑλληνικὰ ὡς ‘παράδειγμα’. Τὸ παράδειγμα μπορεῖ νὰ ἀφορᾶ σὲ μία μεταξὺ πολλῶν καὶ ἰσοτίμων περίπτωση, χωρὶς νὰ διεκδικεῖ ἰδιαίτερη καὶ ἀποκλειστικὴ ἀξία, τὴν ὥρα ποὺ τὸ μοντέλο, ἀντιθέτως, προσπαθεῖ νὰ εἶναι, ἔστω ἂν δὲν τὸ κατορθώνει πάντοτε, τὸ πλέον ἔγκυρο συμβολικὸ ἴχνος τῆς φύσης μιᾶς πραγματικότητας. Ὁ ὅρος παράδειγμα ἔχει ἐπίσης τὴν σημασία τοῦ προτύπου, ὁπότε θἄλεγε κανεὶς ὅτι μποροῦμε νὰ ἀποδώσουμε τὸ μοντέλο ὡς πρότυπο. Παρὰ τὴν διεκδίκηση, ὑπὸ ἰδανικὲς συνθῆκες, ἀποκλειστικῆς ἀξίας, τὸ μοντέλο δὲν εἶναι καὶ δὲν ἰσχυρίζεται πὼς εἶναι ‘πρότυπο’, μᾶλλον συνοπτικὸ καὶ ἀφαιρετικὸ ὑποκατάστατο σὲ συμβολικὸ ἐπίπεδο, ἂς ποῦμε στὸν μαθηματικὸ συμβολισμό, ἢ ἀλλοῦ... .....
Ἑνότητα: ΓΛΩΣΣΑ | 17-04-2010 |Μοντέλο και μοντελοποίηση – Χρειάζεται να εξελληνισθούν;
Ἄκριτη χρήση ξένων ὅρων, χωρὶς προσπάθεια ἐξελληνισμοῦ, ἰσοδυναμεῖ μὲ ἐγκληματικὴ εἰσαγωγὴ ξένων σωμάτων καὶ φθορὰ τῆς συνείδησής μας. Ἔχοντας τὴν ρίζα της σὲ ἀλλότριο πνευματικὸ χῶρο, ἡ εἰσαγόμενη λέξη, ὁσοδήποτε σπουδαία στὸν χῶρο της, στερεῖται οὐσίας στὴν δική μας γλῶσσα, ὥστε οἱ σημασίες της, ἔστω καὶ τελείως ἀπαραίτητες κατὰ περίπτωση, μή δημιουργῶντας ἐπαφὴ καὶ ἑνότητα μὲ τὶς ἑλληνικὲς λέξεις μεταφέρουν στὴν γλωσσολογικὴ δομὴ τῆς συνείδησης τὸ ἴδιο τὸ ἀσύνδετο καὶ ἀπροσάρμοστο, δηλαδὴ ζητοῦν νὰ διαλύουν τὴν συνείδηση. Ἑπομένως, ὅσο περισσότερες τέτοιες εἰσαγωγὲς κάνουμε, τόσο μεγαλώνει ἡ διάβρωση τῆς ἴδιας τῆς ὕπαρξής μας... .....
Ἑνότητα: ΓΛΩΣΣΑ | 17-04-2010 |
