Άγια Νύχτα: πρόταση για νέα μετάφραση
Ἔχοντας διαπιστώσει πόσο προσβλητικὴ τῆς νοημοσύνης μας ἡ τρέχουσα μετάφραση τῆς Ἅγιας Νύχτας, ἀλλὰ καὶ πόσο μᾶς κατηγορεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι τὴν ἔχουμε ἀποδεχθεῖ, ὡς ἐὰν εἴμασταν οἱ πιὸ ἄθλιοι Μογγόλοι τοῦ πλανήτη, ἐπανέρχομαι ἐδῶ καταθέτοντας τὴν δική μου πρόταση... .....
Ἑνότητα: ΓΛΩΣΣΑ, ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ, ΜΟΥΣΙΚΗ | 31-12-2011 |Διαρροές και επεξεργασίες
Ἂς δοῦμε τὰ ρήματα διαρρέω καὶ ἐπεξεργάζομαι. Τὸ πρῶτο εἶναι ἀμετάβατο: διέρρευσε μιὰ πληροφορία, κι ἂν ὁ ἴδιος τὴν ἄφησα νὰ διαρρεύσει, ὅμως δὲν μπορῶ νὰ πῶ ὅτι «τὴν διέρρευσα». Τὸ δεύτερο ἔχει τὴν μορφὴ μέσης φωνῆς, ἀλλὰ εἶναι πάντα ἐνεργητικό: ἐπεξεργάζομαι τὶς πρῶτες ὕλες, κι ἂν οἱ πρῶτες ὕλες ἔχουν ἤδη ὑποστεῖ ἐπεξεργασία, δὲν μπορῶ νὰ πῶ ὅτι «οἱ πρῶτες ὕλες ἐπεξεργάστηκαν». Μάλιστα ἡ χρήση μέσου τύπου προσδίδει στὴν ἐνέργεια τῆς ἐπεξεργασίας μιὰ ἰδιαίτερη σχέση μὲ ἐκεῖνον ποὺ πραγματοποιεῖ τὴν ἐπεξεργασία... .....
Ἑνότητα: ΓΛΩΣΣΑ | 20-11-2011 |Συντάξεις της ασυναρτησίας
Ἄλλη μία ἐσφαλμένη σύνταξη, ἡ ὁποία ἔχει καταστεῖ συνήθης ἰδιαίτερα μεταξὺ πολιτικῶν, δημοσιογράφων καὶ ψευτοδιανοούμενων, εἶναι ἡ σύζευξη τοῦ «ὡς» ἀποκλειστικὰ μὲ ὀνομαστική, ἀπ’ ὅπου προκύπτουν φράσεις ἀποκρουστικὲς στὸν ὕψιστο βαθμό, γιὰ παράδειγμα, «εἶναι τὸ καθῆκον του ὡς πολιτικός», «προβλήθηκε τὸ ἔργο της ὡς ποιήτρια», «αὐτή εἶναι ἡ γνώμη μου ὡς μουσικός», κτὅ... .....
Ἑνότητα: ΓΛΩΣΣΑ | 19-11-2011 |Αρχής αλόγως γενομένης και ωσαύτως συντελουμένης
Συμβαίνουν γλωσσικὰ σφάλματα ἀπὸ ἄγνοια, ἀπὸ ἰδεολογικὸ φανατισμό, κλπ., ὅμως μιὰ ὁμάδα ἔχει πιὸ μεγάλο ἐνδιαφέρον, γιατὶ φανερώνει μειωμένη ἱκανότητα σκέψης. Πρόκειται γιὰ σφάλματα ὁμιλητῶν ποὺ ἰσχυρίζονται ὅτι σκέπτονται σοβαρά, σφάλματα ὀφειλόμενα ὄχι ἁπλῶς στὴν ἄγνοια, ἀλλὰ στὴν ἐπιπολαιότητα. Εὐρείας διαδόσεως τέτοιο σφάλμα, μεταξὺ δημοσιογράφων, διανοουμένων, πολιτικῶν.., ἀποτελεῖ ἡ χρήση τῆς ἔκφρασης ‘ἀρχῆς γενομένης’... .....
Ἑνότητα: ΓΛΩΣΣΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ | 16-11-2011 |Ένα σημείωμα για τους Ψαλμούς του Δαυΐδ
Ἄλλο βιβλίο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης δὲν ἀγάπησε ἡ Ἐκκλησία ὅσο τοὺς Ψαλμούς. Ὁ Παν. Σιμωτᾶς θυμίζει πὼς “οἱ πιστοὶ ἀπομνημόνευαν τοὺς Ψαλμοὺς μὲ δική τους πρωτοβουλία, ὅπως βεβαιώνουν ὁ Μ. Βασίλειος (Patrologia Graeca 29.212), ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος (PG 56.57), ὁ Γρηγόριος Νύσσης (PG 44.440), κ.ἄ. Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος μάλιστα ἀναφέρει ὅτι, ἐνῶ πολλοὶ δὲν γνώριζαν οὔτε κἂν τὰ ὀνόματα τῶν ἄλλων βιβλίων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἀπεστήθιζαν καὶ ἀπήγγελλαν τοὺς Ψαλμούς (PG 56.57). Τὴν ἀρχαία αὐτὴ συνήθεια βλέπουμε νὰ συνεχίζεται μέχρι τῶν χρόνων τοῦ ‘κρυφοῦ σχολειοῦ’. Τέλος ἀξίζει νὰ θυμηθοῦμε πὼς τὸ βιβλίο τῶν Ψαλμῶν εἶναι τὸ μόνο μὲ τὸ ὁποῖο ἀσχολήθηκαν τόσο πολὺ οἱ νεοέλληνες λόγιοι” (ΘΗΕ 12.457 “Ψαλμῶν, βίβλος”)... .....
Ἑνότητα: ΓΛΩΣΣΑ, ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ | 25-07-2011 |
