// Νέος Ἑλληνισμός / ΜΟΥΣΙΚΗ / Γιώργος Λαζαρίδης: μια ευχή για την Ελλάδα

Γιώργος Λαζαρίδης: μια ευχή για την Ελλάδα

Εὐλογημένη ἡ στιγμὴ τοῦ ἀνεπιφύλακτου ἐπαίνου. Ἂς εἶναι εὐχὴ γιὰ τὸν νέο μας χρόνο ὑπάρξεις ὅπως αὐτὴ τοῦ πιανίστα Γιώργου Λαζαρίδη.

Ὁ Λαζαρίδης δὲν εἶναι ‘καλὸς γιὰ Ἕλληνας’, ἀλλὰ μπορεῖ νὰ σταθεῖ πλάι σὲ μεγέθη ὅπως τοῦ Χόροβιτς, τοῦ Ἀρράου, τοῦ Μπάρενμπόιμ… Τὸ ‘μπορεῖ’ νὰ διαβαστεῖ μὲ διπλὴ ἔννοια: ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ σταθεῖ, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι αὐτὸ ἔχει ἤδη συμβεῖ ὣς ἕνα βαθμό. Τὸ μειονέκτημα βαθμοῦ δὲν ὀφείλεται σὲ κατωτερότητα οὐσίας: ὅ,τι ἔχει ἑρμηνεύσει ὁ Λαζαρίδης, τὸ ἔχει ἑρμηνεύσει μὲ ὑπεροχή — ὅμως ὁ ἀριθμὸς τῶν ἑρμηνειῶν του παραμένει μικρός.

Στὰ 33 χρόνια του ἔχει ἀκόμη εὐκαιρία νὰ πραγματοποιήσει τὶς δυνατότητές του — ἀλλὰ μόνο ἂν τὸ ἀποφασίσει τάχιστα καὶ ὁλόψυχα. Πῶς θὰ φτάσει ὅπου μπορεῖ, ἂν δὲν δίνει κάθε χρόνο πολλὲς συναυλίες, ἂν δὲν μελετάει ἀκατάπαυστα, ἂν δὲν ἠχογραφεῖ ὥστε νὰ ἐκτίθεται σὲ εὐρύτερη κριτική;

Θαυμαστὴ ἡ ἀπόφαση νὰ ἐργάζεται στὴν χώρα του. Ὅπως ἐξηγεῖ, «Αν έχεις βρει κάτι συγκεκριμένο στο εξωτερικό και θέλεις να το προσπαθήσεις επειδή σε ενδιαφέρει πολύ, τότε δεν έχω πρόβλημα. Γιώργος Λαζαρίδης Το να βαράς, όμως, την πόρτα πίσω σου λέγοντας ότι τίποτε δεν έχει αξία εδώ, τότε αυτή είναι η συνταγή ώστε πραγματικά τίποτε να μην αποκτήσει ποτέ αξία.»

Πρόκειται ὅμως γιὰ ἐπικίνδυνη ἀπόφαση.

Στὴν Ἑλλάδα ἀκόμη καὶ μεγέθη ὅπως τὸ δικό του ἴσως δὲν γίνονται κἂν ἀντιληπτά —ἰδίως στὸν χῶρο τῆς κλασικῆς μουσικῆς, τὸν ἀδιανόητο πλοῦτο τῆς ὁποίας ἡ ὑπανάπτυξή μας ταυτίζει μὲ τὸ πένθος— καὶ ἄλλοτε συναντοῦν φθόνο.

Ἔχουμε δεῖ πὼς ἡ δημιουργία χρειάζεται κοινωνία, δὲν συντελεῖται στὸ κενό. Ἡ ἀπουσία κοινωνίας εἶναι δυνατὸ νὰ καταπιεῖ τὸν Λαζαρίδη, ὅταν ἀλλοῦ θὰ εἶχε σταθερὴ ὤθηση νὰ προσφέρει καὶ νὰ δημιουργεῖ συνεχῶς περισσότερο.

Ἂν ὁ Γιῶργος Λαζαρίδης εἶναι μιὰ μεγάλη εὐχὴ γιὰ τὴν Ἑλλάδα, ἡ δική μας εὐχὴ γιὰ τὸν ἴδιο ἂς εἶναι νὰ ἀντέξει τὸν τόπο του καὶ νὰ πραγματοποιήσει τὸν ἑαυτό του.