// Νέος Ἑλληνισμός / ΠΑΙΔΕΙΑ / ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ / Απώλειες της Ψυχής

Απώλειες της Ψυχής

Ποιό ζευγάρι θὰ ὑποστήριζε γιὰ τὴν δική του σχέση ὅτι μόνο αὐτὴ εἶναι γνήσια, ὅτι ἄλλοι ἐρωτευμένοι δὲν ὑπάρχουν; Ἀλλὰ τότε πῶς τὸ ζευγάρι αὐτὸ δημιουργεῖ καὶ ἀποδέχεται μία ἀποκλειστικότητα τόσο φανερὰ ἀδικαιολόγητη; Κάθε σχέση ἀποκλειστική, εἴτε ἀγάπη τὴν νομίσουμε, εἴτε φιλία, εἴτε ἔρωτα, στὸν βαθμὸ ποὺ παραμένει ἀποκλειστικὴ ἀποδεικνύεται ψευδὴς ἢ ἀνώριμη. Ἡ αἰτία γιὰ νὰ δημιουργηθεῖ ἢ ζητηθεῖ ἀποκλειστικὴ σχέση, δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι παρὰ αὐταπάτη, ἑπομένως μέσα στὴν σχέση ἀμοιβαία ἐξαπάτηση, τὸ ὁποῖο ἐξηγεῖ, ἄλλωστε, πόσο ἕτοιμες εἶναι νὰ καταρρέουν τέτοιες ‘ἀγάπες’.

Τὸ γνωρίζουν ἢ δὲν τὸ γνωρίζουν, πολλοί, ὅπως ἡ Δημουλᾶ, ἔχοντας ἀπὸ δικό τους λάθος ὀνομάσει ἔρωτα ἢ φιλία ἢ ἀγάπη τὶς θλιβερὲς ἐξαπατήσεις τοῦ ἑαυτοῦ καὶ τῶν ἄλλων, στὴν συνέχεια συκοφαντοῦν τὴν ψυχὴ καὶ τὶς ἐρωτικὲς σχέσεις της.

Τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ πραγματικὴ ἀγάπη δὲν εἶναι ἀποκλειστική, δὲν σημαίνει ὅτι δὲν εἶναι οὔτε μοναδική. Ἡ μοναδικότητα ὀφείλεται στὴν ὑπόσταση καθενός, ὄχι στὴν σχέση, ὥστε καὶ ἡ ἀγάπη ποὺ μπορεῖ νὰ ἔχουμε γιὰ δύο ἢ δώδεκα πρόσωπα, ἔχει σὲ κάθε περίπτωση μοναδικὴ τὴν κατεύθυνσή της - ἀλλὰ ὄχι ἀποκλειστικὴ τὴν ποιότητα καὶ οὐσία της: πρόκειται στὴν οὐσία γιὰ μία καὶ τὴν ἴδια σχέση, ἀκόμη καὶ ὅταν ὑπάρχουν κάποιες διαφορὲς βαθμοῦ, ἢ ἀλλοιῶς δὲν εἶναι σχέση πραγματικῆς ἀγάπης.

Ὅταν ἡ ψυχὴ ἔχει ἐπεκτείνει τὸν ἑαυτό της στὸν ἄλλο, κι ἐφόσον μέτρο τῆς ἐπέκτασης εἶναι ὁ ἑαυτός, ὄχι ὁ ἄλλος, ὥστε ἡ ἐπέκταση δυνητικὰ ἀφορᾶ στὸ σύνολο τῶν ἀνθρώπων, μὲ καθενὸς τὴν ἀπώλεια εἶναι ἑπόμενο νὰ χάνει τὸν ἑαυτό της. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἐγωϊσμός, ἀλλὰ ὁ νόμος τῆς ἀγάπης. Ὅτι παρόμοιος θάνατος συμβαίνει καὶ ἀπὸ κατώτερη ἐξάρτηση, χωρὶς νὰ ἔχει ὑπάρξει ἀγάπη, δὲν σημαίνει ὅτι στὴν περίπτωση τῆς ἀγάπης ἡ ψυχὴ ἀδιαφορεῖ.

Τὸ μόνο ποὺ διακρίνει τὶς περιπτώσεις ὡς πρὸς τὴν ἀντίδραση τῆς ψυχῆς, εἶναι ὅτι στὴν πραγματικὴ ἀγάπη ἡ ψυχὴ δὲν μπορεῖ οὔτε νὰ προσπεράσει τὴν ἀπώλεια, ἀλλὰ οὔτε νὰ ἔρθει σὲ ἀπόγνωση. Διαφορετικά, ὅταν δὲν ὑπῆρξε παρὰ μόνο μιὰ ἐξάρτηση, ὁσοδήποτε ἔντονη, ἀπὸ κάτι σχετικῶς ἀσήμαντο / σχετικῶς σημαντικό, τὸ προσπέρασμα ὅσο καὶ ἡ ἀπόγνωση εἶναι τότε οἱ δύο προοπτικὲς τῆς ψυχῆς, καὶ οἱ δύο ἐξίσου πιθανές, ἀνάλογα μὲ τὴν ἔνταση τῆς ἐξάρτησης.

Ἑπομένως ἂς τὸ ἔχουν αὐτὸ οἱ νέοι ὡς μέτρο. Ὅταν ἡ σχέση τοὺς ταλαιπωρεῖ σὲ βαθμὸ ἀπελπισίας καὶ ἀπόγνωσης, εἶναι τόσο λίγο ἀγάπη, ὅσο καὶ ὅταν μποροῦν εὔκολα ἢ δύσκολα νὰ τὴν ἀνταλλάξουν μὲ μιὰ ἄλλη σχέση, καὶ ἀντίθετα, ὅσο πλησιάζουν σὲ ἀγάπη πραγματική, τόσο θὰ ἀνακαλύπτουν ἀκόμη καὶ μέσα στὴν πιὸ μεγάλη θλίψη τους διαύγεια, ἐμπιστοσύνη, πληρότητα καὶ ἡσυχία.

Μετάδοσέ το