// Νέος Ἑλληνισμός / ΕΚΚΛΗΣΙΑ / ΠΑΙΔΕΙΑ / Μ. Βασίλειος: Ο αχάριστος άνθρωπος και ο σκύλος

Μ. Βασίλειος: Ο αχάριστος άνθρωπος και ο σκύλος

Δὲν μ’ ἀρέσουν οἱ αὐστηροὶ μὲ τὶς θεῖες ἐντολές, ποὺ δὲν σηκώνουν μῦγα στὸ σπαθί τους καὶ σκορποῦν ἢ θέλουν νὰ σκορποῦν γύρω τους φόβο, κατήφεια κι ἀναγκασμό, συμμορφώνοντας, ὅπως νομίζουν, τοὺς ἄλλους, γυρεύοντας νὰ ἐπιβάλουν κάποιο πρότυπο σχέσης μὲ τὸν Θεό. Ἀπ’ τὴν ἄλλη ὅμως δὲν μ’ ἀρέσει οὔτε ἡ χυδαιότητα ποὺ συμβιώνει μὲ τοὺς πάντες, τὰ ἔχει καλὰ μὲ ὅλους καὶ δὲν ἱδρώνει τὸ αὐτάκι της οὔτε ἀπὸ τὴν πιὸ μεγάλη περιφρόνηση καὶ ἀγνωμοσύνη.

Αὐτοὺς ἔχει κατὰ νοῦ ὁ Μ. Βασίλειος, καὶ λέει ὅτι ἀπὸ τέτοιους ὁ σκύλος εἶναι ἀσύγκριτα πιὸ σεβαστός: «Κάθε ἀχάριστο ἄνθρωπο ντροπιάζει τελείως ἡ εὐγνωμοσύνη τοῦ σκύλου, γιατὶ ὁ σκύλος θυμᾶται πάντα τὸ καλὸ ποὺ τοῦ ἔκαναν. Καὶ σὲ φόνους τῶν κυρίων τους στὴν ἐρημιὰ πολλοὶ σκύλοι πέθαναν ἐπιτόπου, ὅπως εἶναι γνωστό, ἐνῶ ἄλλοι ὁδήγησαν τοὺς κυνηγοὺς τῶν φονιάδων ὅσο τὸ φονικὸ ἦταν πρόσφατο, κι ἔγιναν αἰτία νὰ πιαστοῦν οἱ κακοῦργοι καὶ νὰ δικαστοῦν. Τί θὰ ποῦν ὅσοι δὲν ἀγαπᾶνε τὸν Κύριο ποὺ τοὺς δημιούργησε καὶ τοὺς μεγαλώνει, ἀλλὰ κι ἔχουν φίλους αὐτοὺς ποὺ συκοφαντοῦν τὸν Θεό, καὶ στὸ ἴδιο τραπέζι κάθονται μαζί τους, κι ἀνέχονται τὴν ἴδια τὴν ὥρα τοῦ φαγητοῦ συκοφαντίες γιὰ Ἐκεῖνον ποὺ μᾶς τρέφει;»