// Νέος Ἑλληνισμός / ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ / Νέα Δημοκρατία – Ας δούμε τις προοπτικές

Νέα Δημοκρατία – Ας δούμε τις προοπτικές

Μετὰ ἀπὸ εἴκοσι χρόνια στὴν ἀντιπολίτευση, ἡ Νέα Δημοκρατία κατόρθωσε νὰ ἀποδείξει ὅτι εἶναι ἀνίκανη γιὰ τὴν κυβέρνηση, καὶ ὅτι ἔχει χάσει ἀκόμη καὶ τὴν ταυτότητά της. Ἡ Νέα Δημοκρατία σήμερα εἶναι ἕνα κόμμα ποὺ θέλει ἐξουσία, χωρὶς νὰ ἔχει τί νὰ κάνει μὲ τὴν ἐξουσία, ἂν ἐξαιρέσουμε τὶς ἀπάτες, καὶ ‘ἑτοιμάζεται’ γιὰ τὸ συνέδριό της, σκεπτόμενη μικροελιγμοὺς ἀλλὰ ὄχι τὴν οὐσία τοῦ προβλήματός της.

Ὅμως, κι ἂν εἶχε γίνει συνειδητὸ στὰ μέλη της ὅτι χρειάζονται ὅραμα, πῶς θὰ μποροῦσε νὰ ἱκανοποιηθεῖ τὸ αἴτημα μὲ ἕνα συνέδριο, χωρὶς νὰ ἔχουν προηγηθεῖ, καὶ μάλιστα γιὰ πολὺ χρόνο, ἰδεολογικὲς συζητήσεις καὶ ζυμώσεις;

Ἂν ἡ Νέα Δημοκρατία ἀποφάσιζε νὰ γνωρίσει τὸν ἑαυτό της καὶ νὰ προσδιορίσει ἢ ἐπαναπροσδιορίσει τὴν ταυτότητά της (νὰ ἐπανιδρυθεῖ, ὅπως λένε ὁρισμένοι), τὸ πρῶτο ποὺ θὰ εἶχε νὰ μάθει, εἶναι ὅτι δὲν εἶναι κόμμα!

Βάση τῆς ΝΔ δὲν εἶναι ἕνα μέρος τοῦ λαοῦ μὲ ἐκεῖνα ἢ τὰ ἄλλα αἰτήματα καὶ ἰδέες, ἀλλὰ ὅλος ὁ λαός, ὡς ἐξερχόμενος ἀπὸ τὴν περιπέτεια τῆς χούντας: ἡ ΝΔ προέκυψε ὡς συγκέντρωση διαφόρων πολιτευτῶν, μὲ τὸ καθῆκον νὰ ὁδηγήσουν τὸν τόπο ἀπὸ τὴν δικτατορία στὴν δημοκρατία, ἐξ οὗ καὶ τὸ ὄνομα «Νέα Δημοκρατία», ἤτοι Ἐπάνοδος στὴν Δημοκρατία, Ἀνανέωση τῆς Δημοκρατίας, Νέα Ἀρχὴ τῆς Δημοκρατίας, κτὅ.

Ἀπὸ μόνο τὸ ὄνομά της ἡ ΝΔ μπορεῖ νὰ καταλαβαίνει τὸν ἑαυτό της, καὶ εἴτε νὰ διαλυθεῖ, ἐφόσον ἡ χοῦντα παρῆλθε καὶ τὸ χρέος ἐξετελέσθη πρὸ πολλοῦ – εἴτε νὰ δώσει στὴν Ἀνανέωση καὶ Ἐπάνοδο τῆς Δημοκρατίας ἰδεολογικὸ περιεχόμενο τέτοιο, τὸ ὁποῖο θὰ μποροῦσε νὰ ἔχει μόνιμη ἐπικαιρότητα, αἰτιολογῶντας καὶ ἀπαιτῶντας τὴν ὕπαρξη τοῦ κόμματος καὶ τὴν κυβερνητικὴ προοπτική του – εἴτε νὰ ἀλλάξει καὶ τὸ ἴδιο τὸ ὄνομά της, ἐπιλέγοντας μιὰ ὅλως νέα ταυτότητα.

Ὅμως, ἂν ἡ ΝΔ προσδιοριστεῖ συνειδητά, καὶ μᾶλλον ὑποσυνείδητα, ὡς ‘ἐναλλακτικὸ Πασόκ’, τότε τὸ μόνο στὸ ὁποῖο θὰ εἶχε νὰ ἐλπίζει, θὰ ἦταν ἡ συγκέντρωση πιὸ ἀξιόλογων στελεχῶν σὲ σύγκριση μὲ τὸ Πασόκ – πρᾶγμα ἀδύνατο, ἐφόσον εἶναι ἀδύνατο τὸ ἕνα κόμμα νὰ συλλέξει ὅλους τοὺς καλύτερους, καὶ τὸ ἄλλο κόμμα ὅλους τοὺς χειρότερους, τὸ δὲ πρότυπο, ἤτοι τὸ Πασόκ, ὡς πρότυπο ἀκριβῶς θὰ εἶχε πάντα ἕνα συγκριτικὸ πλεονέκτημα – ποὺ δὲν εἶναι καὶ τὸ μόνο.

Ἡ ποιότητα τῶν στελεχῶν δὲν εἶναι σταθερὴ σὲ κανένα κόμμα, ἀλλὰ ἂς σκεφτοῦμε λίγο τὰ κόμματα τῆς ἀριστερᾶς, μαζὶ καὶ τὸ Πασόκ, σὲ ἕνα χαρακτηριστικό τους σημαντικό, τὸ ὁποῖο ἰσορροπεῖ τὶς ἀδυναμίες τῶν προσώπων, καὶ ἀποτελεῖ, γιὰ τὰ κόμματα αὐτά, μόνιμο πλεονέκτημα, ὑπὸ τὸ βάρος τοῦ ὁποίου δίνει κάθε μάχη της ἡ ΝΔ, ὑπὸ τὸ βάρος τοῦ ὁποίου ἡ νίκη της γίνεται πάντοτε λιγώτερο πιθανή, ἀπ ὅσο θὰ ἦταν, ἐὰν τὸ πλεονέκτημα αὐτὸ δὲν ὑπῆρχε στὰ κόμματα τῆς ἀριστερᾶς, ἢ ἂν τὸ εἶχε καὶ ἡ ἴδια ἡ ΝΔ.

Συνέχεια: Καλύτερα νὰ σοῦ βγεῖ τὸ μάτι!