// Νέος Ἑλληνισμός / ΙΣΤΟΡΙΑ / ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ / Η φύση μας είναι κίνηση

Η φύση μας είναι κίνηση

Ἂς εἰπωθεῖ ἐδῶ ἐπιγραμματικὰ (ὁ ἐνδιαφερόμενος μπορεῖ νὰ διαβάσει περισσότερα στὸ δοκίμιο γιὰ τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνες): ἡ φύση μας εἶναι κάπως σὰν νὰ μήν ἔχουμε φύση. Ἡ ἑλληνικότητα ὡς ταυτότητα περισσότερο δὲν ὑπάρχει παρὰ ὑπάρχει, βρίσκεται σὲ κίνηση καὶ φθάνει συνεχῶς σὲ νεότητα. Ἡ φύση αὐτὴ μπορεῖ νὰ παρατηρηθεῖ ἀκόμα καὶ στὴν σχέση μας μὲ τὴν θρησκεία. Στὸν βαθμὸ ποὺ πιστεύουμε ὡς Ἕλληνες, ὁ Θεός μας εἶναι περισσότερο ἄγνωστος παρὰ γνωστός, παρόλο ποὺ γνωρίζουμε τὸ ὄνομά Του καὶ ἐρχόμαστε πρόσωπο μὲ πρόσωπο σὲ ἐπαφὴ μαζί Του.

Ἂν σήμερα συμβαίνει φθορὰ τῆς φύσης μας, θὰ ἦταν ἐλάχιστα σωστὸ νὰ λέγαμε ὅτι μᾶς λείπει ἐκεῖνο ἢ τὸ ἄλλο θετικὸ περιεχόμενο (γνώση τῆς ἀρχαιότητας ἢ/καὶ τοῦ Βυζαντίου, γνώση τῆς γλώσσας, κτὅ.) καὶ πολὺ πιὸ σωστὸ νὰ λέγαμε πὼς ἔχουμε σταματήσει, ἀκινητοποιήσει, τὴν κίνηση ποὺ προσιδιάζει στὴν ἑλληνικότητα – τὴν αἴσθηση τοῦ ἀγνώστου, τὸν κίνδυνο καὶ τὴν συναρπαγή.

Τί πιὸ χαρακτηριστικὸ τῆς ἑλληνικότητας ἀπὸ τὴν βάπτιση τῶν Ἀρχαίων; Ἂν καὶ πολλοὶ ἀσπάστηκαν τὸν χριστιανισμό, οὔτε ἕνας λαὸς μεγάλου προχριστιανικοῦ πολιτισμοῦ δὲν προσῆλθε στὴ νέα θρησκεία – οὔτε κἂν οἱ Ἑβραῖοι! Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅ,τι θἄλεγαν μερικοὶ ἀπερίσκεπτοι, πὼς εἴμαστε φτερὰ στὸν ἄνεμο: ὁ τυχάρπαστος στερεῖται ταυτότητος περιστασιακὰ καὶ συρόμενος, ἡ κίνηση δὲν ἀνήκει στὴν ταυτότητά του.

Συνέχεια: Τὸ πνεῦμα θέλει κοινωνία