Αναζητώντας την φύση της Ελληνικότητας

Μήπως νομίζουμε ὅτι ἀνίκανοι πολιτικοὶ ἢ ἐκπαιδευτικοὶ ἢ μέσα ἐνημέρωσης δημιουργοῦν προβλήματα, τὰ ὁποῖα μιὰ μεταρρύθμιση εἴτε ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία, θὰ μποροῦσε νὰ ἐξουδετερώσει καὶ ὑπερβεῖ; Ἔχουμε καταλάβει πόσο ἐχθρικὴ τοῦ πνεύματος εἶναι ἡ ἴδια ἡ φύση τῆς σημερινῆς Ἑλλάδας – πόσο ταιριαστὸ λοιπὸν καὶ ‘φυσικὸ’ νὰ ἔχουμε ἀπατεῶνες πολιτικούς, ἀνίκανους ἐκπαιδευτικοὺς καὶ χυδαῖα μέσα ἐνημέρωσης;

Ποιά εἶναι ἡ φύση τῆς Ἑλλάδας, καὶ πῶς μποροῦμε νὰ διακρίνουμε τί προέρχεται ἀπὸ ἐκεῖ ἢ τί ἀντιτίθεται καὶ φθείρει; Ἡ φύση μας δὲν μπορεῖ νὰ προσδιοριστεῖ γεωγραφικὰ («ὁ μόνος λαὸς ποὺ κατοικεῖ στὸν συγκεκριμμένο τόπο»), ὄχι μόνο ἐπειδὴ τὰ γεωγραφικά μας ὅρια ἀνὰ τοὺς αἰῶνες δὲν ὑπῆρξαν σταθερά, ἀλλὰ ἐπειδὴ τὴν ἰδιαιτερότητα τῶν λαῶν δὲν παράγουν οὔτε ἡ πέτρα, οὔτε τὸ χῶμα, ὁ ἀέρας καὶ τὸ φυτό, ὥστε καὶ πλησιόχωροι λαοί, ποὺ μοιράζονται τὶς ἴδιες γεωγραφικὲς συνθῆκες, μπορεῖ νὰ διαφέρουν πάρα πολύ. Οὔτε ὁ δεσμὸς μὲ τὴν ἀρχαιότητα ἢ μὲ τὸ Βυζάντιο δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι κριτήριο, γιατὶ καὶ ἄλλοι λαοὶ ἀγαποῦν τοὺς ἀρχαίους καὶ τοὺς σπουδάζουν περισσότερο καὶ ἀπὸ ἐμᾶς, καὶ ἄλλοι λαοὶ προέρχονται ἀπὸ τὸ Βυζάντιο καὶ εἶναι Ὀρθόδοξοι.

Ἡ γλῶσσα μοιάζει νὰ εἶναι γιὰ μᾶς κριτήριο οὐσίας, ἐφόσον ἐκφέρει τὴν συνείδησή μας, καὶ κανεὶς λαὸς στὸν πλανήτη δὲν ἔχει μητρικὴ γλῶσσα τῆς συνείδησής του τὰ ἑλληνικά, παρὰ μόνο ἐμεῖς. Ἡ γλῶσσα πράγματι βρίσκεται ἐγγύτερα στὴν ταυτότητα τῆς φύσης μας, ὅμως εἶναι δημιούργημά της μᾶλλον παρὰ ἰδίωμα, ὥστε μέσα ἀπὸ τὴν σπουδὴ τῶν χαρακτηριστικῶν της μποροῦμε νὰ προσδιορίσουμε τὴν φύση ποὺ κάποτε γέννησε τὴν γλῶσσα αὐτή, καὶ μέσα ἀπὸ τὶς φθορὲς καὶ ἀπώλειες τῶν χαρακτηριστικῶν αὐτῶν μποροῦμε νὰ εἰκάσουμε φθορὲς τῆς φύσης μας – δὲν μποροῦμε ὅμως νὰ ταυτίσουμε τὴν φύση μὲ τὴν γλῶσσα, ὥστε καὶ νὰ συμπεράνουμε ὅτι γνωρίζοντας καλύτερα ἑλληνικὰ θὰ γίνουμε περισσότερο Ἕλληνες.

Μιλοῦμε καλύτερα ἑλληνικὰ στὸν βαθμὸ ποὺ ἤδη ἔχουμε γίνει περισσότερο Ἕλληνες – ἡ γλῶσσα παρακολουθεῖ καὶ ἐνισχύει, δὲν δημιουργεῖ τὴν φύση μας. Ἄλλωστε, κατὰ μέσο ὅρο, ἀκόμα καὶ στὶς πιὸ ἔνδοξες στιγμὲς τοῦ παρελθόντος δὲν γνωρίζαμε καλύτερα ἑλληνικὰ ἀπ’ ὅσο σήμερα, ἐπειδὴ ποτέ δὲν εἴχαμε τὸ σημερινὸ δίκτυο μαζικῆς παιδείας.

Συνέχεια: Ἡ φύση μας εἶναι κίνηση