// Νέος Ἑλληνισμός / ΕΚΚΛΗΣΙΑ / ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ / ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ / Περιπτώσεις Αυτοχειρίας – Υπάρχουν διαφορές στην απομάκρυνση από τον Θεό

Περιπτώσεις Αυτοχειρίας – Υπάρχουν διαφορές στην απομάκρυνση από τον Θεό

Καὶ ὅμως, μποροῦμε χωρὶς δυσκολία νὰ εἰκάσουμε περιπτώσεις ὅπου ἡ φιλία μὲ τὸν Θεὸ δὲν ἀπότρεψε τὴν μέχρι θανάτου ἀπομάκρυνση ἀπὸ Αὐτόν, ἔστω γιὰ λίγο. Πρῶτα ἀπ’ ὅλα, νὰ θυμηθοῦμε τὸν ἴδιο τὸν Χριστό, ὁ ὁποῖος λυπήθηκε μέχρι θανάτου, λύγισε, ἔπεσε στὸ χῶμα καὶ εὐχήθηκε νὰ μή συμβεῖ τὸ ὀδυνηρὸ γι’ Αὐτὸν θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἂν Ἐκεῖνος ἔφθασε σὲ τέτοιο σημεῖο, γιατί ἕνας ἀπὸ μᾶς, τοὺς προερχόμενους ἀπὸ τόση ἁμαρτία, δὲν θὰ ὑποχωροῦσε κι ἄλλο, ὅσο χρειάζεται γιὰ νὰ συμβεῖ αὐτοχειρία; Ἔπειτα, ἂς σκεφθοῦμε κάποιον ποὺ πεθαίνει ἀπὸ αὐτοκινητιστικὸ ἢ ἄλλο παρομοίως αἰφνίδιο ἀτύχημα. Στὸ μικρὸ ἐκεῖνο χρονικὸ διάστημα, ὅταν τὸ ἀπέναντι αὐτοκίνητο πλησιάζει μὲ ὅλη τὴν ταχύτητα καὶ γιὰ τὴν σύγκρουση δὲν ἀπομένουν παρὰ ἕνα δύο δευτερόλεπτα, εἶναι τόσο παράδοξο καὶ τόσο ἐφάμαρτο νὰ μή σκεφθεῖ κανεὶς τὸν Θεὸ ἀλλὰ νὰ παραδοθεῖ στὴν ἔκπληξη, ἂν ὄχι καὶ στὸν φόβο;

Πρόσκαιρη ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸν Θεὸ δὲν εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ἔχει αἰώνια συνέχεια, ἑπομένως δὲν εἶναι σωστὸ νὰ καταδικάζουμε καὶ ἀφορίζουμε τὸν ἄνθρωπο ποὺ ὑπέστη τὸ κακὸ μιᾶς τέτοιας ἀπομάκρυνσης. Τὸ ἴδιο ἰσχύει, μποροῦμε νὰ εἰκάσουμε, σὲ ὁρισμένες περιπτώσεις αὐτοχειρίας, τὸ ὁποῖο μᾶς ὑποχρεώνει ὡς Ἐκκλησία νὰ προσευχόμαστε γιὰ ὅλους τοὺς αὐτόχειρες καὶ νὰ μή καταδικάζουμε κανένα.

Γιατί δυσκολευόμαστε νὰ καταλάβουμε πόσο μεγάλος μπορεῖ νὰ γίνει ὁ πόνος, ὅτι ἴσως κρατήσει ἀκόμη καὶ ἑβδομάδες μιὰ ὀδύνη, ἡ ὁποία στὴν περίπτωση αἰφνίδιου ἀτυχήματος συμπυκνώνεται σὲ λίγα δευτερόλεπτα; Τέτοια ὀδύνη μπορεῖ νὰ ἔχει, σὲ ὅ,τι μᾶς ἐνδιαφέρει ἐδῶ, παρὰ τὴν διαφορετική της διάρκεια, τὴν ἴδια ποιότητα, ἀφορμὲς ποὺ δὲν σημαίνουν τίποτα γιὰ τὴν δυνατότητα τοῦ ἀνθρώπου νὰ ζήσει μαζὶ μὲ τὸν Θεὸ στὴν ζωὴ ποὺ ἀκολουθεῖ.

Ὅσο ἐπιβάλλεται νὰ καταδικάζουμε τὴν αὐτοχειρία, ἄλλο τόσο ἐπιβάλλεται νὰ μή καταδικάζουμε ἀλλὰ καὶ νὰ προσευχόμαστε γιὰ τοὺς αὐτόχειρες, μή γνωρίζοντας ποιοὶ ἔφθασαν ὡς ἐκεῖ μέσα σὲ ἄρνηση γιὰ τὸν Θεὸ ἢ μέσα ἀπὸ μιὰ πρόσκαιρη μόνο ἀπομάκρυνση ἀπὸ Αὐτόν. Τὸ ἴδιο στὴν περίπτωση τῆς εὐθανασίας. Μολονότι ἡ Ἐκκλησία δὲν μπορεῖ νὰ εὐλογήσει τέτοια πράξη οὔτε τὴν θεσμοποίησή της, δὲν θὰ ἦταν σωστὸ νὰ ἀπορρίψει ἀπὸ τὴν μνήμη καὶ τὶς προσευχές της ὅσους ἔφθασαν στὸ σημεῖο νὰ τὴν ἐπιθυμήσουν καὶ νὰ προχωρήσουν στὴν πράξη αὐτή.