// Νέος Ἑλληνισμός / ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ / ΠΑΙΔΕΙΑ / Μή σε νοιάζουν οι φωτιές

Μή σε νοιάζουν οι φωτιές

Οἱ φωτιὲς δὲν θὰ σταματήσουν – ὅσο ὑπάρχει κάτι νὰ καεῖ, ἐννοεῖται. Ἀλλὰ μή νομίσουμε ὅτι ἕνας ἀσυνείδητος εἶναι τὸ πρόβλημα, εἴτε Θεὸς ἀκαταλόγιστος, γιατὶ τὸ πρόβλημα εἴμαστε ἐμεῖς:

Τὸ κράτος ποὺ δὲν προετοιμάστηκε, κι ἂς ἔχουν συμβεῖ τόσα. Ὁ πρωθυπουργὸς ποὺ περιοδεύει στὰ καμμένα μὲ συνοδεία κάμερας, νὰ δείξει πόσο, τάχα, νοιάζεται. Ἡ βουλὴ τῶν ψηφιζόντων καὶ μή βουλευομένων ἀνδρείκελων, μὲ τὴν πελατεία ποὺ τοὺς ἐκλέγει καὶ τὰ συμφέροντα ποὺ τοὺς στηρίζουν καὶ κατευθύνουν. Ἡ τηλεόραση, ποὺ δὲν γνωρίζεις, ὅπως λέει ἕνας φίλος, ἂν εἶναι χειρότερο τὸ κύριο πρόγραμμά της, ἢ τὰ διαφημιστικὰ γιὰ κρετίνους ποὺ διακόπτουν τὸ πρόγραμμα.

Εἴμαστε ὑπεύθυνοι ἐμεῖς μαζὶ μὲ τὰ παιδιά μας, ποὺ 7 χρονῶν τρέχουν τὰ σάλια τους γιὰ τὶς Πόρσε, καὶ στὰ 12 σκέφτονται σύνταξη καὶ ἀσφάλιση. Οἱ δάσκαλοι, ποὺ κάνουν ὅ,τι μποροῦν γιὰ νὰ μισήσεις πλήρως, αὐτὸ ποὺ τὸ πολὺ ἁπλῶς νὰ ἀγνοοῦσες, οἱ δάσκαλοι ποὺ κάνουν τὰ δῆθεν σχολεῖα μας ἄκρως ἐπικίνδυνα. Οἱ παπάδες, οἱ ἀδύνατο νὰ ποῦν τὸ παραμικρὸ ποὺ θὰ σ’ ἔκανε νὰ νοιώσεις Θεοῦ ὕπαρξη. Οἱ πάσης προελεύσεως ἀπατεῶνες, ὁ φθόνος τοῦ γείτονα, ὁ δόλος τοῦ συνάδελφου, οἱ ἀναρριχώμενοι, οἱ μηχανορραφίες καὶ οἱ συντεχνίες, ἡ ἀσχήμια τῶν δρόμων καὶ τῶν σπιτιῶν, ἡ ἀσχήμια τῶν νοσοκομείων, τὰ ἀθλητικὰ καὶ τὰ χόμπυ τῶν ἀργόσχολων, τὰ περίπου ἑλληνικὰ ποὺ ἀκούγοντάς τα γίνεσαι φονιᾶς στὸν θυμὸ καὶ τὴν ἐπιθυμία σου, τὰ πολιτιστικὰ τῶν ἀνώμαλων καὶ ἀτάλαντων…

Οἱ φωτιές, λοιπόν, δὲν θὰ σταματήσουν. Ἄσε νὰ τὶς σβήνουν ἐκεῖνοι ποὺ τὶς βάζουν καὶ τὶς ξαναβάζουν, ἀλλὰ ἐσὺ ἔχε τὴν φροντίδα σου μὲ περίσκεψη: ἂν δεῖς κάποιο τρελὸ ποὺ ζητάει Ἀλήθεια, βοήθα νὰ νοιώσει Ἀλήθεια – κι οὔτε κἂν θὰ κουραστεῖς, γιατὶ σπάνιοι αὐτοί, μπορεῖ καὶ κανεὶς νὰ μὴ χρειαστεῖ τὸ χέρι σου, ἀφοῦ βρισκόσαστε σὲ δρόμο ποὺ ἄνθρωπος δὲν τὸν πατάει, ὅπως ἔλεγε ὁ Παρμενίδης.