Τύφλα νάχει ο Παβαρότι!

Τὸ εἴδαμε κι αὐτό, στὴν ἀρχιεπισκοπικὴ λειτουργία τῆς Μ. Παρασκευῆς, ἕνας ἀπὸ τοὺς ψάλτες μεταμορφώθηκε σὲ ἄλλο Παβαρότι. Ἀναρωτιέμαι, τόσο χαμηλὰ ἔχουμε πέσει ὥστε δὲν μᾶς προσβάλλει πιὰ τίποτα, δὲν αἰσθανόμαστε τὴν κατάντια οὔτε ἐλάχιστα;

Θἄθελα νὰ ρωτήσω τὸν ἀρχιεπίσκοπο, ἂν πέθαινε ὁ πατέρας εἴτε ἡ μητέρα του, θὰ εἶχε τὴν ψυχικὴ ἀθλιότητα νὰ φέρει τὸν Παβαρότι νὰ τραγουδάει ἄριες; Γιατί, αὐτὸ ποὺ θὰ ἔνοιωθε ἀταίριαστο καὶ προσβλητικὸ γιὰ τὸν πατέρα του, τὸ κάνει γιὰ τὸν Χριστό;

________

Σχετικές δημοσιεύσεις (αυτόματη επιλογή):

• Ο Συμεών και ο Πορφύριος για την Θεία Κοινωνία
• Η χειρότερη αμαρτία, και η Εξομολόγηση
• Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ, Η ελληνική ενότητα των Βαλκανίων
• Ανθολογία Γρηγορίου του Παλαμά
• Θα ενωθεί ποτέ η Ευρώπη;
• Βιβλία Εισαγωγής στην Ορθοδοξία
• Δωρίζοντας την Ορθοδοξία
• Αναζητώντας την φύση της Ελληνικότητας
• Νους υγιής εν σώματι ασθενεί
• Σε τί διαφορετικό πιστεύουν οι Καθολικοί;