Ο Σικελιανός στην ουσία της ελευθερίας
Ποιός δὲν σκέφτεται τὸν Ἀλέξανδρο καὶ τὸν Ἀχιλλέα μαζὶ μὲ τὸν Διγενῆ τοῦ Σικελιανοῦ, δηλαδὴ τὸ προτοῦ φανοῦμε οἱ ‘πολιτισμένοι’ ἐμεῖς, οἱ πάνω-ἀπὸ-ὅλα φιλειρηνιστές, τὸ πρὶν ἀπὸ τὸν αἱμοσταγῆ μαζὶ καὶ πλαδαρὸ θρασύδειλο ‘πολιτισμό’ μας νόημα, αὐτὸ ποὺ εἶχε συνεχῶς στὸν Ἑλληνισμὸ ὁ πόλεμος, ὅταν σπαθὶ σημαίνει ἀντίσταση στὸν θάνατο μὲ θάνατο, – ζωή, λάμψη, ἄνθιση, ἐλευθερία, ἀνάσταση…
Γύμνωσε ξάφνου τὸ σπαθί
καὶ τέτοια λάμψη εἶχε χυθεῖ
πὰ στὴ λεπίδα του, ποὺ λὲς Ἀρχάγγελος
ἀπ’ τὶς ψηλὲς τὶς σφαῖρες ἐκατέβαινε
νὰ διαλαλήση αἰώνιαν ἄνοιξη
κρατῶντας μυγδαλιᾶς μακρὶ κλωνάρι
Ὅπως στὸ Μαρτύριο τοῦ ὅσιου Σεραφεὶμ στὸν Ἐλικώνα, ποὺ ἔχει σπαθὶ ἀκόμη πιὸ λαμπρό, τὸ ἴδιο τὸ κορμί του γίνεται ἀγγελικὸ καὶ ὅλος γίνεται δέηση καὶ φέρει στοὺς δούλους μιὰ εἰκόνα, π’ ὅλον ἐγιόμιζε μὲ μιᾶς σὰν ἀστραπὴ τὸν οὐρανό… κι ἀπὸ τὴν ὥρα πὄβγαινεν ἡ φοβερὴ φεγγοβολή, σὰ νὰ μήν ξέραν ἄλλο, οὐδὲ Σουλτάνο, οὐδὲ Πασᾶ, μηδὲ τὴν ψεύτρα Ἀνατολή, παρὰ ἕνα φῶς μεγάλο…
Οὔτε ὁ Σολωμὸς δὲν ἔχει κατορθώσει τέτοια ἀνάδειξη τῆς πρὶν καὶ ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν ἀπελευθέρωση ἐλευθερίας, τῆς οὐσίας τῆς ἐλευθερίας, ποὺ ἔκανε τὸν Τοῦρκο νὰ σκιαχτεῖ:
Κ’ ἔστειλε διάταν ὁ Πασᾶς, φερμάνι ὁλοῦθε φοβερό:
«Ποιός τὴ φωτιὰ ἀνάβει
π’ ἅμα τὴ δοῦνε οἱ Χριστιανοὶ σὲ μέγα πιάνονται χορὸ
σὰ νὰ μήν εἶναι σκλάβοι;»
Καὶ μαθητεύθη στὸν Πασᾶ πὼς κάπου, σ’ ἀψηλὴ κορφὴ
κανεὶς ποὺ δὲν ἀνέβη,
κάποιος φτωχός, χωρὶς νερό, χωρὶς φωτιά, χωρὶς θροφή,
μονάχος του ἀσκητεύει
καί, κάθε πὄβγει στὴν ψηλὴ κορφὴν ἀπάνω νὰ δεηθεῖ,
τὴν ὥρ’ αὐτὴν ἀνάβει
τὸ μέγα φῶς τ’ ἀξήγητο καὶ μὲς στὸ σκότος τὸ βαθὺ
ὁποὺ κοιμοῦνται οἱ σκλάβοι!
________
Σχετικές δημοσιεύσεις (αυτόματη επιλογή):
Ἑνότητα: ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | 21-03-2009 |
Σχόλια RSS | Ἄφησε ἕνα Σχόλιο
